Miód z mniszka: właściwości

Wartościowy skład sprawia, że miód mniszkowy znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu różnych dolegliwości oraz schorzeń. Produkt ten działa przeciwzapalnie, przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie i antyseptycznie. Jest cenionym lekiem na zakażenia, przeziębienia i grypę. Miód z mniszka znajduje zastosowanie w schorzeniach i dolegliwościach związanych z pracą wątroby, dróg moczowych, serca, żołądka czy nerek. Dzięki obecności choliny, spożywanie tego miodu może obniżyć poziom lipidów w wątrobie i wywołać pożądane działanie żółciopędne. Stanowi również środek na problemy z nerkami, pęcherzem, drogami moczowymi czy niedokrwistością. Działanie moczopędne sprawia, że przyspiesza usuwanie toksyn z organizmu i ułatwia leczenie kamicy nerkowej. Miód ten szczególnie polecany jest na rozmaite dolegliwości reumatyczne. Sprawdza się także w przypadkach ogólnego osłabienia organizmu i wyczerpania psychofizycznego. Wzmacnia układ odpornościowy i może przyspieszyć proces gojenia się ran, a ze względu na działanie osłonowe, polecany jest po długotrwałej kuracji antybiotykowej. Uznaje się go za naturalny prebiotyk, który wzmacnia organizm w okresie przyjmowania leków. W połączeniu z pyłkiem kwiatowym stosuje się go także w leczeniu chorób prostaty.

Konsystencja

Miód wytwarzany z nektaru mniszka posiada delikatną i aksamitną konsystencję. Potoka mniszkowa jest zwykle żółta lub jasnobrązowa. Z czasem barwa ciemnieje i zyskuje kolor bursztynowy.

Krystalizacja

Podobnie jak inne miody wiosenne, miód mniszkowy szybko ulega krystalizacji. Postępuje ona nawet w ciągu tygodnia, tworząc charakterystyczną strukturę drobnokrystaliczną. Proces ten zachodzi całkowicie naturalnie i zwykle nierównomiernie. Pod wpływem krystalizacji miód z mniszka nie traci swoich własności chemicznych, składników odżywczych czy właściwości leczniczych.

Smak

Smak miodu z mniszka jest wyjątkowo słodki. Dla wielu osób może być nawet delikatnie mdławy. Pośród polskich miodów odmianowych uznawany jest za jeden z najsłodszych. Intensywny smak przypada do gustu zwłaszcza dzieciom oraz największym koneserom miodów.

Zapach

Do charakterystycznych cech tego wyrobu należy ostry i łatwo rozpoznawalny zapach, przypominający nieco amoniak. Wyczuwalny jest również delikatny aromat kwiatów mniszka lekarskiego.

Kalorie

Podobnie jak inne prawdziwe miody, wyrób mniszkowy jest produktem wysokokalorycznym. Na 100 g przypada ok. 320-330 kcal, z czego jedna łyżeczka to w przybliżeniu 23 kcal. Miód z mniszka lekarskiego powinien być zatem spożywany z umiarem.

Zastosowanie i działanie miodu

Miód z mniszka stosowany jest przede wszystkim ze względu na swoje walory lecznicze. Zawiera witaminy C i B2, a także liczne związki mineralne – w tym potas, fosfor, żelazo czy mangan. Obfituje w antyoksydanty i związki organiczne, takie jak karotenoidy i triterpeny. W składzie znajduje się również cholina, będąca jednym z kluczowych elementów lecytyny. Charakterystyczną cechą tego miodu jest niska kwasowość ogólna, najniższa w porównaniu z innymi miodami dostępnymi w Europie Środkowej. Włączenie go do diety pozwala na dostarczenie do organizmu wielu cennych składników. Produkt ten z powodzeniem wykorzystać można w formie zamiennika cukru lub innych substancji słodzących. Da się uzupełniać nim nalewki, napoje czy przetwory. Miód mniszkowy znajduje zastosowanie również w kosmetyce. Korzystnie wpływa na cerę i stan włosów, a na dodatek wspaniale pachnie.

Cukrzyca

Z uwagi na sporą zawartość naturalnych cukrów, stosowanie miodu z mniszka nie jest zalecane cukrzykom. Diabetycy mogą zamiast tego spożywać napar przygotowany z kwiatów mniszka lekarskiego. Ze względu na aktywność przeciwzakrzepową, roślina ta działa pomocniczo w terapii diabetyków. Problemy z naczyniami są bowiem powszechną konsekwencją cukrzycy, która przyczynia się do rozwoju skrzepów. Mniszek lekarski hamuje agregację płytek, przez co często stosowany jest w działaniach profilaktycznych u cukrzyków.

Kaszel

Miód z mniszka jest szczególnie polecany przy infekcjach dróg oddechowych. Wynika to ze sprawdzonego działania przeciwbakteryjnego i przeciwwirusowego. Miód ten sprawdza się zarówno przy kaszlu czy chrypce, jak i różnych stanach zapalnych jamy ustnej. Na chore gardło najlepiej spożywać 2-3 łyżeczki miodu mniszkowego rozcieńczone w wodzie. W przypadku kaszlu mokrego, miód mniszkowy rozrzedza wydzielinę i wykazuje pewne właściwości wykrztuśne. Pomaga także w przypadku kaszlu suchego, poprzez hamowanie odruchu odkasływania i nawilżenie podrażnionej śluzówki. Taka terapia działa łagodząco i przynosi ulgę, pozwalając na spokojne przespanie nocy. Miód mniszkowy tworzy też dodatkową warstwę w drogach oddechowych, która działa ochronnie i wspomaga regenerację po wyczerpaniu spowodowanym chorobą.

Trądzik

Mimo wysokiej zawartości cukrów, miód mniszkowy może być pomocny w walce z trądzikiem. Zawiera bowiem przeciwutleniające polifenole, które nadają skórze jędrności i elastyczności. Działanie nawilżające, zmiękczające i złuszczające naskórek wykazują natomiast kwasy organiczne, w tym jabłkowy oraz cytrynowy. Ich wysoka zawartość w miodzie mniszkowym pozwala na rozjaśnienie przebarwień potrądzikowych. Dzięki witaminom z grupy B, skóra może być też lepiej odżywiona. Naturalny miód z mniszka zawiera ponadto olejki eteryczne, które działają przeciwgrzybicznie i antybakteryjnie. Nie tylko chronią one przed trądzikiem, ale również zapobiegają innym zmianom skórnym i leczą infekcje.

Twarz

Poza działaniem przeciwtrądzikowym, miód z kwiatów mniszka lekarskiego wykazuje ogólnie pozytywny wpływ na stan skóry. Doskonale sprawdza się jako składnik maseczki z dodatkiem innych wartościowych produktów, którą wystarczy posmarować twarz i pozostawić na kilkanaście minut. Miód z mniszka może być stosowany także w kąpieli, np. z dodatkiem soli oczyszczonej. W takiej formie skutecznie złuszcza martwy naskórek.

Włosy

Miód ten znajduje zastosowanie także w pielęgnacji włosów – nawilża je i odżywia, dzięki czemu doskonale sprawdza się w płukankach. Ze względu na obecność składników mineralnych, wzmacnia włosy i poprawia ich wygląd; stanowi remedium także na suchość, spowodowaną częstym farbowaniem, nadmierną stylizacją czy ekspozycją na słońce. Właściwości higroskopijne miodu pozwalają na zatrzymanie wilgoci we włosach, dzięki czemu po zastosowaniu płukanki stają się sprężyste, miękkie, gładkie i błyszczące.

Żołądek

Antybakteryjne właściwości miodu z mniszka efektywnie wspomagają układ trawienny. Likwidują one szkodliwe bakterie, a jednocześnie nie naruszają naturalnej mikroflory. Miód ten znajduje zastosowanie w leczeniu zapalenia błony śluzowej i jelita grubego, a także przy zgadze. Korzystnie wpływa na procesy trawienia i likwiduje zaparcia, dzięki czemu zalecany jest przy wielu uciążliwych dolegliwościach. Jest świetnym lekiem chociażby na nadkwasotę.

Dawkowanie

Podobnie jak inne gatunki, miód z mniszka lekarskiego powinien być spożywany z umiarem. Najlepiej stosować 2-3 łyżeczki dziennie. Można zjadać je bezpośrednio ze słoika, posmarować miodem kromkę chleba lub dodać do napoju. Warto jednak pamiętać o obowiązującej granicy temperatury. Aby uniknąć utraty najcenniejszych składników miodu z mniszka, nie wolno poddawać go działaniu temperatury powyżej 40 stopni Celsjusza.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Nie istnieje wiele bezpośrednich przeciwwskazań do stosowania miodu z mniszka. Powinny na niego uważać przede wszystkim osoby będące na diecie, zmagające się z cukrzycą lub posiadające szczególną skłonność do tycia. Nie powinny go również spożywać niemowlęta i małe dzieci. Przeciwwskazaniem jest ponadto uczulenie na miód. W takim przypadku po spożyciu mogą wystąpić pewne skutki uboczne, np. nudności, spuchnięcie krtani czy wysypka. Pośrednim efektem nadużywania miodu z mniszka jest otyłość, dlatego trzeba spożywać ten produkt z umiarem.

Miód mniszkowy: przechowywanie

Zasady przechowywania miodu z mniszka nie odbiegają od reguł obowiązujących także w przypadku innych miodów. Nie należy przede wszystkim wystawiać go na działanie promieni słonecznych; najlepiej przechowywać produkt w miejscu zacienionym, np. zamkniętej szafce. Jeżeli miód trzymany jest w słoiku, należy dokładnie go zakręcać. Lepiej korzystać z pojemników szklanych, niż plastikowych czy metalowych. Miód z mniszka może się w przeciwnym wypadku szybko utlenić. Słoik powinien być ponadto przechowywany w temperaturze pokojowej. Spełnienie tych zasad pozwala na zachowanie wszystkich właściwości miodu z mniszka nawet przez kilka miesięcy. Dobrze przechowany produkt może się przydać np. w okresie jesienno-zimowym, kiedy wzrasta ryzyko złapania infekcji.

Cena

Miód mniszkowy jest stosunkowo drogi; wynika to z jego ograniczonej dostępności. Oprócz warunków geograficznych czy klimatycznych, wpływ mają na to same pszczoły. Najobfitsza zawartość nektaru występuje w upalne dni. Owady często wykorzystują go jako pożytek rozwojowy, co przekłada się na trudność w pozyskaniu miodu. Wyrób ten może być całkowicie niedostępny w zwykłych marketach lub sklepach osiedlowych. Najczęściej sprzedawany jest bezpośrednio przez pasieki lub sklepy ekologiczne oferujące zdrową żywność. Produkt ten kupić można także przez internet – jeden kilogram miodu z mniszka w słoiku kosztuje ok. 40-50 złotych. Walory smakowe i cenne właściwości tego produktu są jednak warte każdej ceny.

Post Miód z mniszka lekarskiego – właściwości i zastosowanie zdrowotne pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Jak powstaje miód z kwiatów malin?

Ze względu na stosunkowo krótki okres kwitnienia kwiatów malin, pozyskiwany dzięki nim miód jest rzadko spotykany. Aby możliwe było pobranie przez pszczoły nektaru oraz nastąpiła produkcja słodkiego specjału, pasieka powinna być zlokalizowana niedaleko plantacji owoców. Duże zagęszczenie malin jest niezbędne przynajmniej w promieniu dwóch kilometrów, ze względu na ograniczony zasięg lotu pszczół. W Polsce, miód z malin pozyskiwany jest w większości na Lubelszczyźnie. Zbiory nektaru rozpoczynają się pod koniec maja, kiedy krzewy najwcześniejszych odmian zaczynają kwitnąć. Pszczoły mogą przystąpić kolejny raz do pracy dopiero pod koniec sierpnia, kiedy to zaczynają kwitnąć maliny z odmian późniejszych. Okres ten trwa zwykle do początkowych dni listopada, a nierzadko nawet do pierwszych jesiennych przymrozków. Miód malinowy uzyskiwany może być tylko dwa razy w ciągu roku.

Jak rozpoznać prawdziwy miód z malin?

Ze względu na rzadkość występowania, miód z nektaru kwiatów malin bywa czasem podrabiany. Jeżeli źródło kupowanego produktu nie jest pewne, warto sprawdzić jego ogólną jakość oraz ocenić autentyczność na własną rękę. Należy przy tym pamiętać, że miód powstaje z kwiatów, a nie owoców malin. Nie posiada więc koloru różowego. To oczywisty, ale stosunkowo często popełniany błąd. Część sprzedawców może oferować zwykły miód wielokwiatowy, do którego po prostu dodano sok malinowy. Oryginalność produktu można więc ocenić chociażby po jego barwie.

Warto też sprawdzić, czy sprzedawany towar jest prawdziwym wyrobem pszczelarskim. Po nabraniu na łyżeczkę, miód rozlany jednostajnym strumieniem powinien ściekać równomiernie, nie rwać się i tworzyć naturalny stożek. W przypadku miodu sztucznego, konsystencja wyrobu będzie jednolita i pozbawiona grudek. Taki wyrób szybko rozleje się na talerzu. Innym sposobem wartym sprawdzenia jest test rozpuszczania. Do zimnej wody należy dodać łyżkę produktu. W przypadku nierównomiernego rozpuszczenia i tworzenia smug, można mieć pewność co do dobrej jakości miodu malinowego.

Miód malinowy: właściwości

Miód z kwiatów malin wyróżnia się wieloma praktycznymi właściwościami. To idealny środek na zmęczenie i brak energii, który jednocześnie wykazuje działanie odprężające. Wzmacnia organizm, podnosząc jego kondycję oraz poprawiając samopoczucie. Miód ten dobroczynnie wpływa zwłaszcza na układ krwionośny, ponieważ usprawnia krążenie, obniża ciśnienie krwi oraz działa stymulująco na produkcję hemoglobiny i czerwonych krwinek. Wzmacnia i chroni także wątrobę, dodatkowo zwiększając wydzielanie żółci. Do ważnych właściwości miodu malinowego należy działanie przeciwgorączkowe, napotne oraz rozgrzewające. Idealnie sprawdza się przy leczeniu grypy, przeziębienia oraz chorób górnych dróg oddechowych. Może być stosowany także przy nieżycie żołądka oraz chorobach układu pokarmowego; wykazuje również działanie przeciwmiażdżycowe. Podobnie jak inne miody, wyrób malinowy jest naturalnym środkiem antybakteryjnym. Korzystnie wpływa na stan skóry, a jednocześnie koi nerwy i pomaga się zrelaksować. Wyrób z kwiatów malin wykazuje także silne działanie antyseptyczne. Jego spożywanie wzmacnia układ odpornościowy, wspomagając walkę organizmu z wirusami i bakteriami.

Skład

Związkami stanowiącymi najliczniejsza grupę w omawianym miodzie są węglowodany proste. Zdecydowana większość to monosacharydy, czyli glukoza i fruktoza. Na charakterystyczny smak malinowego miodu w dużym stopniu wpływa obecność kwasów organicznych – glukonowego, cytrynowego i jabłkowego. Produkt ten zawiera również chlor, potas, wapń, magnez, kobalt, mangan oraz inne mikroelementy, a także niewielkie ilości witamin z grupy B, kwas pantotenowy, kwas foliowy czy biotynę. Wspaniały aromat malin zawdzięcza substancjom aromatycznym, których w składzie posiada ponad 50. Do bardzo cennych substancji tego miodu należą enzymy wytwarzane bezpośrednio przez pszczoły, czyli m.in. alfa-amylaza, beta-amylaza czy inwertaza.

Kalorie

W porównaniu z innymi odmianami miodu, wyrób malinowy posiada podobną kaloryczność; jest ona dość wysoka i wynosi ok. 310-325 kcal na 100 g produktu. Z uwagi na wartościowe właściwości, miód ten nie powinien być jednak wykluczany z codziennej diety. Najlepiej spożywać go z umiarem, nie przekraczając zalecanej dawki dziennej, zgodnej z indywidualnym zapotrzebowaniem kalorycznym.

Kolor

W początkowym okresie zbiorów, leśny miód z malin posiada słomkowożółtą, złocistą, nierzadko subtelnie herbacianą barwę. Kolor ten zawdzięcza barwnikom, takim jak ksantofil czy beta-karoten. W wyniku postępującego procesu krystalizacji, miód stopniowo jaśnieje. Jego barwa staje się wówczas jasnokremowa, a w niektórych przypadkach niemal śnieżnobiała.

Konsystencja

Miód leśny malinowy należy do miodów jasnych, dlatego stosunkowo szybko zmienia swoją konsystencję. Patoka w ciągu zaledwie kilku tygodni od zebrania zmienia się w mazistą, miękką masę o jednolitej strukturze. Miód ten może być niemal całkowicie gładki i posiadać znikomy kryształ, chociaż spotykane są również odmiany średnioziarniste. Zmiana konsystencji produktu nie wpływa na jego smak i nie wywołuje utraty cennych właściwości miodu.

Krystalizacja

Podobnie jak w przypadku innych miodów, krystalizacja wyrobu z nektaru kwiatów malin jest całkowicie naturalnym procesem. Proces ten wynika z właściwości chemicznych miodu malinowego. Zmiana patoki w kremowy krupiec może nastąpić już w ciągu kilku dni po zbiorach. Stan skupienia nie wpływa jednak negatywnie na właściwości miodu i nie zmienia w żaden sposób jego walorów smakowych.

Smak

Miód ten posiada specyficzny, ale łagodny smak. Należy do najsubtelniejszych miodów dostępnych na rynku, dzięki czemu uważany jest za wyjątkowo ekskluzywny specjał. Nie jest przy tym przesadnie słodkim miodem – można w nim nawet wyczuć lekko kwaskowy akcent cytrusowy. Częściowo, właściwości smakowe miodu malinowego uzależnione są od pory kwitnienia krzewów.

Działanie i zastosowanie

Działanie miodu malinowego najlepiej wykorzystać w celach profilaktycznych, zalecane jest regularne stosowanie go w odpowiedniej dawce. Dzieciom w wieku 1-4 lat polecane jest przyjmowanie 7 g miodu dziennie, starszym do lat 12 ok. 20 g dziennie, a nastolatkom oraz osobom dorosłym 40 g dziennie. Największą efektywność działania można uzyskać, spożywając miód malinowy w formie wodnego roztworu. Przed włączeniem miodu do diety małych dzieci zasięgnijmy opinii pediatry.

Z uwagi na liczne właściwości zdrowotne, miód malinowy wykorzystywany jest także w kosmetyce naturalnej. Posiada w składzie olejki eteryczne, które wykorzystać można w aromatycznej kąpieli. Wystarczy dodać kilka łyżek kwiecistego miodu do wody, aby zrelaksować się po ciężkim dniu. Taka kąpiel dodatkowo wygładza skórę, nawilżając ją i sprzyjając zachowaniu młodego wyglądu. Olejki eteryczne sprawdzają się także przy masażu, dlatego miód z kwiatów malin często stosowany jest w salonach spa.

Cena miodu malinowego

Ze względu na utrudniony proces wytwarzania miodu z kwiatów malin, produkt ten jest pewnym wydatkiem. Jego cena wynika z ograniczonej dostępności, uzależnionej od krótkiego czasu kwitnienia krzewów. W porównaniu do ogólnodostępnych miodów, cena jest nieco wyższa i wynosi obecnie ok. 30-50 zł za kilogram. W tradycyjnych sklepach spożywczych zwykle nie można kupić miodu malinowego, jednak może być dostępny u lokalnych pszczelarzy.

Opinie

Opinie na temat miodu z leśnych malin są bardzo dobre. Produkt ten ceniony jest przez konsumentów za charakterystyczny aromat owoców oraz delikatny smak. Nie bez znaczenia pozostają doskonałe właściwości, które zachęcają do spożywania miodu malinowego w formie zamiennika białego cukru. Na uwagę zasługuję fakt, że jest chętnie spożywany przez dzieci. Ma to szczególne znaczenie, ze względu na możliwość wprowadzenia do diety najmłodszych smacznego, a przy tym w pełni wartościowego produktu. Kupując oryginalny miód malinowy można także mieć pewność, że wyrób ten spełnia wszystkie wymagane parametry jakościowe.

Przepisy

Miód z nektaru kwiatów malin to ceniony środek spożywczy. Doskonale smakuje z twarogiem, pieczywem lub masłem orzechowym; można nim słodzić herbatę, mleko, napoje, soki, koktajle czy musli. Nadaje niezwykłe walory smakowe także wielu potrawom. Należy jednak pamiętać, że wzrost temperatury prowadzi do utraty części prozdrowotnych właściwości miodu malinowego. Stosowanie go w formie dodatku sprawdza się najlepiej w posiłkach, których temperatura nie przekracza 40 stopni C. Wciąż jednak nadaje się do pieczenia ciast czy przygotowywania deserów na ciepło, a także marynowania mięs i komponowania sosów. Aby zachować dobroczynne działanie miodu, najlepiej zjadać go na surowo. Można z niego przygotować także niezwykle rozgrzewającą, aromatyczną nalewkę.

Post Miód malinowy – właściwości i zastosowanie zdrowotne pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Jak rozpoznać prawdziwy miód wrzosowy?

Miód wrzosowy charakteryzuje się bardzo silnym zapachem wrzosu, co zawdzięcza licznym olejkom eterycznym i kilkudziesięciu innym substancjom bioaktywnym znajdującym się w nektarze. Smak jest łagodny z lekko wyczuwalną nutką goryczki. Chociaż miód ten nie jest skarbnicą witamin, to jednak wyróżnia się bogactwem żywych enzymów i niezwykle cennych aminokwasów, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. W zależności od tego skąd pochodzi miód i z jakiego nektaru został wykonany, może on mieć inny smak. Te o ciemniejszym zabarwieniu są bardziej ostre i mniej w nich słodyczy, a te o jaśniejszej barwie są delikatnieje i słodsze w smaku. Miód wrzosowy pozyskiwany jest w okresie od lipca do października. Jako, że wrzos kwitnie wczesną jesienią, ze względu na utrudnione warunki pogodowo-atmosferyczne nie jest łatwo pobierać nektar. Tylko doświadczonym pszczelarzom udaje się uzbierać większe ilości miodu przy sprzyjających warunkach.

Prawdziwy miód nie powinien być całkowicie płynny, ani też mieć jakiegoś nienaturalnie pięknego koloru czy też całej kaskady przeróżnych barw. Zbyt niska cena miodu także powinna być sygnałem alarmowym. Miód jednej odmiany nie powinien mieć różnych zabarwień, białych plam ani też struktury marmuru. Nie powinien też zawierać żadnych domieszek, osadów ani pęcherzy. Po przemieszaniu powinno dać się wyczuć jego naturalny aromat. Niedojrzały miód ma jeszcze nieukształtowany smak i wysoką wodnistość. Na skutek chłodu, dobrej jakości miód zawsze powinien przybrać jednorodną masę.

Miód wrzosowy – właściwości

Na początku miód z kwiatów wrzosu ma postać płynną i ciemnobrunatny kolor, po czym jego konsystencja zaczyna przypominać galaretę. Na skutek krystalizacji (może trwać nawet do kilkunastu miesięcy) staje się pomarańczowy, a jego konsystencja jest drobnoziarnista i masłowata. Ze względu na swój silny aromat wrzosu, nie każdemu smakuje, ale większość osób ceni go właśnie za jego walory smakowe i chętnie wykorzystuje w kuchni. W miodzie tym jest bardzo dużo naturalnych hormonów wzrostu. Nie brakuje także neurohormonów i kilkudziesięciu biopierwiastków. Chociaż nie ma w nim szerokiego spektrum witamin, to zawiera on sporo witamin z grupy B. Znajdziemy w nim też niemało witaminy A, cholinę, kwas foliowy, potas, chlor, wapń, magnez, kwas nikotynowy, żelazo i kwas pantotenowy. Indeks glikemiczny miodu jest wysoki i przekracza 60. Składa się on głównie z węglowodanów, gdzie przeważają sacharoza i fruktoza. W porównaniu z innymi miodami ten wrzosowy ma największą zawartość wody. 100 g miodu dostarcza aż 320-330 kcal.

Miód ten powinien być przechowywany w szczelnie zamkniętym słoiku, aby nie przyjmował wilgoci z otoczenia, ani też nie nasiąkał obcymi zapachami. Optymalna temperatura przechowywania to 6-12 st. C.

Miód z kwiatów wrzosu posiada właściwości przeciwzapalne, bakteriobójcze i moczopędne. Nie tylko poprawia trawienie i reguluje perystaltykę jelit, ale również zwiększa przyswajalność składników pokarmowych. Wykorzystywany jest nawet do zwalczania infekcji czy chorób oczu. Wspiera również funkcjonowanie układu nerwowego, przyspiesza metabolizm i poprawia pamięć. Zawartość proliny w miodzie nie tylko wspomaga leczenie choroby Alzheimera, ale i zapobiega jej rozwojowi.

Miód z wrzosu: działanie i zastosowanie

Miód wrzosowy wykorzystywany jest zarówno do łagodzenia przeróżnych dolegliwości zdrowotnych, jak również w kosmetyce i w kuchni. Dodany do potraw zwiększa ich walory smakowe, nadając niepowtarzalnego smaku i aromatu. Idealnie sprawdza się jako dodatek do sosów słodko-kwaśnych, do dań mięsnych, w jogurcie, na kanapce czy też z owsianką. Można posłużyć się nim do stworzenia słodkiej polewy na omlety czy naleśniki, zastępując tym chemiczne syropy nafaszerowane rafinowanym cukrem czy jakiś sztucznym słodzikiem. Można go użyć do poprawy kondycji włosów i skóry zarówno od wewnątrz, jak również od zewnątrz. Miód z wrzosu stosowany jest przede wszystkim w przypadku problemów z nerkami, drogami moczowymi oraz z gruczołem krokowym. Idealnie sprawdza się przy stanach zapalnych jamy ustnej i gardła oraz żołądka i jelit. Polecany jest również przy chorobach reumatycznych, dnie moczanowej, kamicy nerkowej, biegunkach i zaparciach oraz przy zakażeniu gardła.

Prostata

W profilaktyce chorób prostaty i dróg moczowych prym wiedzie miód wrzosowy o silnym działaniu bakteriobójczym i antyseptycznym. Zawiera on kilkadziesiąt wysoce aktywnych biopierwiastków, które wspomagają leczenie przewlekłego zapalenia prostaty i zmniejszają ryzyko rozwoju schorzeń tego gruczołu. Po miód ten powinni sięgać szczególnie mężczyźni, którzy przekroczyli czterdziesty rok życia, w przypadku których zwiększa się ryzyko wystąpienia problemów z prostatą.

Cukrzyca

Ze spożywaniem miodu w przypadku cukrzycy bywa różnie. Jest to bowiem produkt zawierający skoncentrowaną dawkę węglowodanów w postaci łatwoprzyswajalnych cukrów. Należy też mieć na uwadze wysoki indeks glikemiczny miodu. Diabetykom nie poleca się spożywania produktów, których wartość IG jest wyższa niż 55, a w przypadku miodów przekracza ona 60. Oznaczałoby to, że spożywanie miodu przez osoby zmagające się z cukrzycą, jest niewskazane. Należy jednak pamiętać o tym, że jest to całkowicie naturalny produkt o wielu prozdrowotnych właściwościach. Jeśli zachowa się umiar i zdrowy rozsadek, to spożywanie miodu może dać diabetykowi wiele korzyści. Oczywiście mowa jest tutaj o naprawdę niedużych ilościach w postaci łyżeczki maksymalnie dwa razy dziennie. Spożywany często i w dużych ilościach szybko podniesie glikemię, co może być niebezpieczne w przypadku diabetyka. Zawsze pytajmy też o poradę lekarza prowadzącego.

Przeziębienie

Miód z kwiatów wrzosu skutecznie redukuje stany zapalne oraz wykazuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe, dlatego też okazuje się niezwykle pomocny przy przeziębieniu i grypie. Wzmacnia on także układ odpornościowy, łagodzi ból gardła i przynosi ukojenie przy stanie zapalnym jamy ustnej. Miód ten posiada także właściwości rozgrzewające, dlatego może wręcz zapobiec przeziębieniu.

Jelita

Po miód wrzosowy warto sięgać w celu zredukowania stanów zapalanych jelit i żołądka oraz przy biegunce.

Zgaga

Miód okazuje się być niezwykle pomocny przy zgadze. Nie dość, że wspomoże trawienie ze względu na dużą zawartość enzymów, to jeszcze zwalczy bakterie i przyspieszy gojenie się tkanki przełyku. W celu pozbycia się nieprzyjemnych objawów refluksu wystarczy wypijać na czczo szklankę wody z łyżką rozpuszczonego w niej miodu.

Nerki

Po miód z kwiatów wrzosu sięga się przy schorzeniach nerek, gdyż wykazuje on działanie moczopędne i bakteriobójcze.

Układ nerwowy

W miodzie wrzosowym znajduje się sporo witamin z grupy B, które mają korzystny wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego. Dodatkowo redukuje on stres i wspomaga kondycję psychiczną.

Stosowanie w ciąży

Wiele kobiet zastanawia się nad słusznością spożywania miodu w ciąży. Okazuje się, że nie stanowi to żadnego zagrożenia zarówno dla ciężarnej, jak i dla rozwijającego się w jej łonie płodu. Warto wręcz po niego sięgać, gdyż jest pomocny przy nieprzyjętych dolegliwościach ciążowych. Wypijanie mikstury z wody, soku cytrynowego i miodu okazuje się niezwykle skutecznym remedium na poranne mdłości. Miód pomoże także przy zgadze i zatkanym nosie, co jest częstą bolączką przyszłych mam. Przed wprowadzeniem miodu do diety kobiet w ciąży, zapytajmy lekarza prowadzącego.

Działanie kosmetyczne

W kosmetyce miód z kwiatów wrzosu ceniony jest ze względu na swoje działanie upiększające i wygładzające. Można śmiało wykorzystywać go do przygotowania domowego peelingu czy też maseczki na twarz. Taki peeling złuszczy i oczyści skórę, usuwając obumarłe komórki z naskórka. Dodatkowo pozamyka otwarte pory i zredukuje nieestetyczne cienie pod oczami. Miody są bardzo cennymi składnikami w kosmetyce ze względu na swoje działanie odżywcze i łagodzące stany zapalne.

Jako, że miód ma właściwości nawilżające, doskonale sprawdzi się przy suchej i szorstkiej skórze. Można nałożyć go na spierzchnięte usta, zrogowaciałą skórę na kolanach czy łokciach. Miód oczyszcza skórę, napina ją i ujędrnia. Miód wrzosowy ze względu na swoje działanie antybakteryjne i przeciwzapalne wspiera walkę z trądzikiem oraz z innymi problemami skórnymi. Zmniejsza również blizny, wyrównuje koloryt i nawilża włosy od wewnątrz, jeśli zastosujemy go w rozcieńczeniu z wodą jako płukanka. Nadaje się do robienia kremów i balsamów, wzmacnia włosy, stymuluje ich porost i zapobiega ich wypadaniu.

Przepisy

• Sos miodowy

Potrzebne składniki: dwie łyki miodu, trzy łyżki octu jabłkowego, siedem łyżek oliwy z oliwek, dwa ząbki czosnku, sól i pieprz do smaku.

• Sos barbecue

Składniki: 100 g pomidorów, 100 g papryki, dwie cebule, sześć łyżek oliwy z oliwek, trzy łyżki octu jabłkowego, łyżka musztardy, siedem łyżek wina białego, trzy ząbki czosnku, łyżka bazylii i łyżka tymianku.

• Sałatka owocowa

Składniki: mandarynki, banany, kiwi, jabłka, cytryna, miód i jogurt naturalny.

• Słodka surówka

Składniki: śliwki, płatki owsiane, jabłko, orzechy włoskie, miód, śmietana i sok z cytryny.

• Makaron z miodem

Składniki: pół kilograma makaronu rurek, łyżka miodu, 150 g orzechów włoskich i skórka z pomarańczy.

Cena

Jako, że miód z kwiatów wrzosu nie jest popularny i dodatkowo uznawany za bardzo cenny ze względu na swój unikalny skład, nie należy do tanich. Za słoik dobrej jakości miodu o pojemności 0,5 kg przyjdzie nam zapłacić ponad 40 złotych.

Opinie

Ten kto miał okazję spróbować miodu wrzosowego, doskonale wie, jak bardzo wartościowym jest on produktem pszczelim. Dla wielu osób smak i konsystencja tego miodu przypomina czasy dzieciństwa, kiedy to mogli raczyć się prawdziwym miodem prosto z pasieki dziadka. Miód najlepiej smakuje na surowo na kanapce, w połączeniu z orzechami czy też jako dodatek do lodów. Ta aromatyczna słodycz okazuje się być niezwykle pomocna przy różnego typu stanach zapalnych, szczególnie dróg moczowych, prostaty i jelit. Dodany do potraw nadaje im niepowtarzalnego i oryginalnego smaku. Wystarczy spożywać dziennie zaledwie dwie łyżeczki tego daru natury, aby znacząco podnieść odporność organizmu, wygładzić skórę i wspomóc mięsień sercowy.

Post Miód wrzosowy – właściwości i działanie lecznicze pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Jak rozpoznać prawdziwy miód?

Dobrej jakości miód jest w cenie i sięga po niego wiele osób, ale niestety nie brakuje nieuczciwych sprzedawców, którzy chcą się wzbogacić na nieświadomości swoich klientów. Na rynku nie brakuje podrobionych miodów. Nie ma sensu kupować sztucznego miodu, który nie posiada cennych właściwości zdrowotnych, na których to przecież zależy nam najbardziej. Jeśli miód został wcześniej wywirowany i zawiera dużo wody, to wówczas jego waga przy zważeniu będzie niższa, gdyż woda jest lżejsza od miodu. Prawdziwy miód rzepakowy bardzo szybko krystalizuje, naturalny miód po ponownym wlaniu do słoika pozostawia wzniesienie, a w przypadku podrobionego robi się dołek. Z kolei wlany do naczynia z wodą powinien osiąść na dnie. Ten sztuczny szybko się rozpuści.

Miód rzepakowy – właściwości

Miód rzepakowy uznawany jest za jeden z najsłodszych miodów. Na korzyść jego przemawiają nie tylko właściwości prozdrowotne i łagodny smak (dla niektórych wręcz mdły), ale także relatywnie niska cena. Rzepak jest miododajną rośliną, która zakwita już na początku maja, wabiąc swoimi żółtymi kwiatami o intensywnym i charakterystycznym zapachu. Wysiew rzepaku ma także miejsce w czerwcu, a więc nektar zbierany jest dwukrotnie przez pracowite pszczoły robotnice. Miód rzepakowy ma postać płynną i jest koloru jasnosłomkowego. Można także spotkać się z miodem o zielonkawym zabarwieniu. Wraz z upływem czasu na skutek procesu krystalizacji kolor miodu rzepakowego staje się kremowy lub nawet całkowicie biały. Można wręcz pomylić ten miód po skrystalizowaniu ze smalcem. Proces krystalizacji przebiega bardzo szybko – ma to miejsce już nawet w pszczelich plastrach, co wynika z przewagi glukozy nad fruktozą i niskiej zawartości wody.

Konsystencja tego miodu na początku jest jednolita i drobnoziarnista, ale na skutek krystalizacji może przypominać maź lub nawet być twardy. Na rynku dostępny jest miód rzepakowy kremowany, przez co utrzymuje on przez wiele miesięcy kremową konsystencję i białą barwę. Taki miód łatwo się rozsmarowuje i nie rozwarstwia się. Ponadto jest znacznie mniej podatny na fermentację. Należy przechowywać go w ciemnym i suchym pomieszczeniu w niezbyt wysokiej temperaturze – do 22 st. C. Bardzo ważne w przypadku tego miodu jest to, aby nie trzymać go w szczelnym opakowaniu, gdyż może skutkować to sfermentowaniem jego wierzchniej części.

Kaloryczność miodu rzepakowego nie należy do niskich. Stugramowa porcja dostarczy nam aż 340 kcal, z czego 80 g stanowią węglowodany (z przewagą glukozy nad fruktozą). Białka jest niewiele, gdyż nawet nie pół grama, a tłuszczu nie ma wcale. W jednej łyżeczce jest 17 kcal. Wysoka kaloryczność i zawartość cukru to jednak nie wszystko; indeks glikemiczny miodu rzepakowego także jest wysoki- aż 64 IG.

Co znajdziemy w miodzie rzepakowym?

Miód rzepakowy zawiera garbniki, olejki eteryczne, flawonoidy, witaminy i minerały. Znajdziemy w nim bor niezbędny do budowy tkanki kostnej oraz do prawidłowego funkcjonowania tarczycy i śledziony. Nie brakuje w nim witamin z grupy B oraz witamin K i C. W składzie miodu rzepakowego są potas, magnez, kwasy fenolowe i żelazo przyswajalne przez organizm na poziomie ponad 60%. Jest on źródłem łatwoprzyswajalnej energii – głównie z glukozy. Idealnie sprawdza się przy zmęczeniu, osłabieniu i przy dużym wysiłku fizycznym. Jest on świetnym i co najważniejsze naturalnym wspomagaczem odporności. Wspiera układ krwionośny, pomaga zwalczyć przeziębienie i grypę. Usprawnia funkcjonowanie wątroby i pęcherzyka żółciowego oraz wspiera leczenie schorzeń wątroby.

Miód z rzepaku: działanie i zastosowanie

Miód rzepakowy idealnie sprawdza się jako zdrowszy zamiennik cukru. Można go dodawać do wody czy też słodzić nim herbatę (nie gorącą!). Do osłodzenia ciepłego mleka też będzie świetny. Jak najbardziej sprawdzi się jako dodatek do jogurtu czy owsianki lub na kanapkę/naleśnika z twarogiem. Miód ten ma zastosowanie nie tylko w kuchni, ale także w kosmetyce; świetnie sprawdzi się na skórę czy włosy. Nie każdy wie, ale mód rzepakowy jest bardzo dobry na kaca. Pomaga także przy złym krążeniu i nadciśnieniu.

Cukrzyca

W przypadku cukrzycy nie trzeba całkowicie rezygnować ze spożywania miodu rzepakowego, ale należy zachować ostrożność i najlepiej jest skonsultować się ze swoim lekarzem prowadzącym. Należy pamiętać o tym, że miód ten ma wysoki indeks glikemiczny, a więc spożywanie go w większych ilościach spowoduje nagły i wysoki wzrost glikemii, co jest w przypadku diabetyków bardzo niebezpieczne.

Na serce

Miód rzepakowy jest polecany osobom po zawale serca, gdyż pomaga on powrócić pacjentowi do zdrowia. Zawarta w nim acetylocholina poszerza naczynia wieńcowe, zmniejszając ryzyko nadciśnienia. Rozszerzenie naczyń wieńcowych serca sprawia, że jest ono lepiej dotlenione i odżywione. Zmniejsza się również ryzyko rozwoju miażdżycy, a zawartość potasu normalizuje pracę mięśnia sercowego.

Cholesterol

Po miód rzepakowy warto sięgać profilaktycznie, w celu uchronienia się przed problemami z krążeniem i wysokim poziomem cholesterolu we krwi. Okazuje się, że związki zawarte w tym miodzie skutecznie obniżają stężenie frakcji LDL cholesterolu.

Rany

Miodu rzepakowego można używać na rany, gdyż przyspiesza on ich gojenie. Można go stosować bezpośrednio na uszkodzoną tkankę i to nawet w przypadku zmian ropnych czy martwiczych. Na blizny także się sprawdzi. Miód ten przyspiesza ziarninowanie i bliznowacenie ran, chroniąc je także przed zakażeniem. Jest niezwykle pomocny przy oparzeniach i może nawet zapobiec powstaniu pęcherzy. Miód z powodzeniem może być stosowany w formie opatrunków w leczeniu ran odleżynowych.

Wątroba

Miód z rzepaku jest nieoceniony w przypadku schorzeń wątroby. Nie dość, że obecne w nim glukoza i fruktoza bardzo szybko się wchłaniają, to jeszcze w procesie przemian glukozy powstaje kwas glukuronowy wspierający pracę tego narządu i usprawniający procesy detoksykacyjne. Organizmowi łatwiej jest wówczas pozbyć się toksyn i to bez nadmiernego obciążania wątroby. Miód z rzepaku pomaga nie tylko w odtruwaniu wątroby, ale i wspomaga przemianę tłuszczów oraz usprawnia pracę pęcherzyka żółciowego.

Problemy z żołądkiem

Za pomocą miodu rzepakowego można zredukować stan zapalny w przypadku wrzodów żołądka i dwunastnicy. Ponadto miód ten przyspiesza gojenie się ran towarzyszących wrzodom i nadżerkom. Jak najbardziej warto sięgać po niego przy problemach ze zgagą i wzdęciami oraz przy mdłościach.

Gardło i przeziębienie

W przypadku różnego typu infekcji górnych dróg oddechowych warto sięgać po miód rzepakowy. Jest niezwykłe pomocny przy infekcji gardła, nosa i oskrzeli.

Oprócz złagodzenia bólu gardła stymuluje system immunologiczny, dzięki czemu organizm może szybciej uporać się z przeziębieniem, a ponadto miód ten wykazuje działanie antybiotyczne.

Nerki i drogi moczowe

Spożywanie miodu rzepakowego polecane jest osobom zmagającym się z zapaleniami i zakażeniami nerek, pęcherza bądź cewki moczowej.

Karmienie piersią

Miód rzepakowy może być stosowany podczas karmienia piersią pod warunkiem, że dziecko nie jest na niego uczulone. Należy wobec tego obserwować reakcję dziecka. Alergia na miód może objawiać się nudnościami, pokrzywką, wysypką, dusznościami, biegunką i wysiękiem z nosa. Pytajmy o poradę pediatrę!

Czy miód z rzepaku uczula?

Produkty pszczele mogą uczulać; same w sobie raczej nie wywołują alergii, ale zawarte w nich pyłki roślin już tak. Alergia na miód występuje jednak  rzadko. Najczęściej reakcje alergiczne wywołują miody spadziowe i wielokwiatowe.

Zastosowanie kosmetyczne

Po miód z rzepaku warto sięgać przy problemach skórnych, gdyż działa on ściągająco i przyspiesza gojenie oraz posiada właściwości bakteriobójcze i przeciwzapalne. Zmniejsza ryzyko pojawienia się blizn i przebarwień potrądzikowych; miód działa także nawilżająco i regenerująco. Odżywia skórę, ujędrnia ją i zwiększa ochronę przed działaniem szkodliwych czynników zewnętrznych. Miód rzepakowy może posłużyć jako naturalna odżywka do ust, szczególnie tych przesuszonych. Należy jednak liczyć się z tym, że jednorazowe nałożenie na skórę nie przyniesie natychmiastowych efektów, ale regularne stosowanie jak najbardziej poprawi kondycję ust. Włosom z kolei miód przywraca nawilżenie i elastyczność. Poprawia on ogólną kondycję włosów, skóry i paznokci.

Przeciwwskazania

Nie istnieją przeciwwskazania do stosowania miodu rzepakowego, chyba że ktoś jest na niego uczulony.

Cena

Za kilogramowy słoik miodu rzepakowego zapłacimy około 30 złotych. Niska cena miodu wynika z tego, że nasz kraj jest potentatem w jego produkcji. Osoby mieszkające na wsi czy też często odwiedzające tereny wiejskie dobrze wiedzą, jak wygląda i intensywnie pachnie rzepak podczas kwitnienia. Miód rzepakowy jest bardzo popularny w Polsce, a więc jest powszechnie dostępny, co przekłada się na jego atrakcyjną cenę.

Post Miód rzepakowy – właściwości i działanie lecznicze pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Miód nawłociowy: właściwości

Podobnie jak pozostałe miody, miód z kwiatów nawłoci przejawia wiele właściwości zdrowotnych. Produkt ten uznawany jest przede wszystkim za naturalny, bezpieczny antybiotyk. Skutecznie łagodzi stany zapalne, zakażenia i infekcje. Działa również napotnie, dzięki czemu stosowany jest przy przeziębieniach. Poprawia ukrwienie i działa bakteriobójczo, wykazuje działanie rozkurczowe i moczopędne, dzięki czemu bywa stosowany w leczeniu kamicy nerkowej oraz skąpomoczu. Zalecany jest również w profilaktyce nadciśnienia i miażdżycy, ale może działać też w sposób pielęgnacyjny, dzięki czemu korzystnie wpływa na urodę. Wspomaga organizm w walce ze stresem i fizycznym wyczerpaniem, dodając energii i poprawiając nastrój. Znakomicie sprawdza się także w walce z reumatyzmem oraz astmą. Nektar z nawłoci ułatwia wydalanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii, dzięki czemu właściwość tę posiada również miód.

Miód nawłociowy w 75 proc. składa się z cukrów prostych. Większość to glukoza, dominująca nieznacznie nad fruktozą. W miodzie tym znajdują się także witaminy, substancje bakteriobójcze oraz liczne mikroelementy. Do szczególnie cennych składników tego wyrobu należą flawonoidy, takie jak rutyna i kwercetyna. Pierwsza z tych substancji wykazuje właściwości przeciwkrwotoczne oraz ogranicza łamliwość naczyń włosowatych. Druga działa natomiast silnie przeciwzapalnie i przeciwzakrzepowo, obniżając jednocześnie ciśnienie tętnicze. W składnie nektaru z kwiatów nawłoci znaleźć można również saponiny, wykazujące działanie przeciwbakteryjne.

Podobnie jak inne gatunki miodu, wyrób pozyskiwany z kwiatów nawłoci jest stosunkowo kaloryczny. Na 100 g produktu przypadają około 304 kalorie. Ze względu na liczne właściwości zdrowotne, nie warto jednak rezygnować z jego spożywania. W zbilansowanej diecie, miód nawłociowy powinien być uwzględniany z umiarem. Warto zatem brać pod uwagę dzienne zapotrzebowanie kaloryczne i nie przekraczać indywidualnie ustalonej dawki.

Smak miodu nawłociowego jest dość słodki, z delikatną nutą kwaskową. Można w nim wyczuć również pewną gorycz, dzięki czemu bardzo dobrze sprawdza się w różnych zastosowaniach kulinarnych. Specyficzny smak pochodzi z nektaru nawłoci, który stanowi podstawę w procesie wytwarzania tego miodu.

Płynna postać miodu z nawłoci przybiera barwę bursztynowo- herbacianą. W procesie krystalizacji, kolor ten ulega jednak zmianie. Odcień krupca staje się znacznie jaśniejszy. Poza delikatnie kremową konsystencją, w takiej formie miód zyskuje również słomkowożółtą barwę.

Miód nawłociowy jest roztworem przesyconym. Oznacza to, że ilość ciała rozpuszczonego przekracza zawartość rozpuszczalnika. W roztworze tego typu dochodzi z czasem do wytrącania ciała stałego, który następnie osiada w postaci kryształków. Do krystalizacji miodu z nawłoci dochodzi stosunkowo szybko. Zyskuje wówczas kremową formę, idealnie nadającą się np. do rozsmarowywania.

Ze względu na dużą aktywność biologiczną, miód z nawłoci powinien być przechowywany w stosunkowo niskiej temperaturze. Dobrze zachowany produkt posiada wspaniałą woń kwiatów nawłoci, która przywołuje na myśl letnie wakacje. Aby zachować jego naturalny i głęboki aromat, należy więc pamiętać o szczelnym zamykaniu słoika.

Miód z nawłoci: działanie i zastosowanie

Miód z kwiatów nawłoci wykazuje bardzo szerokie działanie, dzięki czemu posiada wiele praktycznych zastosowań. Przyjmowany w formie doustnej, uznawany jest za naturalny środek na przeziębienie. Wykorzystuje się go w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, dróg żółciowych oraz nerek. Dzięki licznym składnikom odżywczym, kompleksowo wpływa na organizm człowieka.

W zastosowaniu zewnętrznym, sprawdza się jako doskonały środek kosmetyczny do naturalnej pielęgnacji. Ujędrnia i poprawia wygląd skóry, dzięki czemu może być wykorzystywany w formie maseczki. Ekstrakty z kwiatów nawłoci oczyszczają cerę i zmniejszają stany zapalne, a także redukują zmarszczki. Miód można wykorzystać także do poprawy kondycji suchych, zniszczonych włosów. Idealnie nadaje się do przygotowania płukanki; po podgrzaniu i nałożeniu na skórę głowy, działa na włosy nawilżająco, zmiękczająco oraz nabłyszczająco.

Miód z kwiatów nawłoci ceniony jest nie tylko za prozdrowotne właściwości, ale również walory smakowe, dlatego nie może go zabraknąć w domowej spiżarni. Ze względu na szybką krystalizację, miód ten łatwo przybiera kremową konsystencję. Może być spożywany razem z pieczywem, wkomponowywany w codzienne dania lub zjadany bezpośrednio ze słoika. Po podgrzaniu, warto uzupełnić nim owsiane batony czy domową granolę.

Miód z nawłoci może być wykorzystywany także w formie napoju elektrolitowego. Takie uzupełnienie diety przydaje się zwłaszcza o poranku, ponieważ skutecznie pobudza do działania. Sprawdzi się również jako napój spożywany bezpośrednio po wysiłku fizycznym. Miód można zmieszać z wodą, dodać do koktajlu lub posłodzić nim herbatę. Idealnie sprawdza się jako zamiennik innych słodkości, ponieważ zawarte w nim cukry proste są lepiej przyswajane przez ludzki organizm.

Cukrzyca

Pod względem składu chemicznego, miód z kwiatów nawłoci jest przede wszystkim mieszaniną cukrów prostych. Ich spożycie bardzo szybko podnosi poziom cukru we kwi. Indeks glikemiczny miodu nawłociowego wynosi ok. 55, przez co nie jest bezpieczny dla cukrzyków. Ewentualne wprowadzenie miodu nawłociowego do diety cukrzyka powinno się odbywać pod nadzorem lekarza. Po jego spożyciu należy regularnie monitorować poziom glikemii, a przede wszystkim nie nadużywać tego produktu.

Na stawy

Regularne spożywanie miodu z kwiatów nawłoci wspomaga leczenie stawów. Wynika to z obecności garbników oraz seskwiterpen, które skutecznie łagodzą stany zapalne. Bolący staw można też posmarować miodem nawłociowym, a następnie zabandażować i pozostawić na kilka godzin. Powtórzenie tego zabiegu przez kilka dni, pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie przeciwzapalnych właściwości miodu. Wyrób z kwiatów nawłoci zapobiega również utracie gęstości kości. Przyczynia się ponadto do usprawnienia kontroli procesu uwalniania się części białek, dzięki czemu przeciwdziała zwyrodnieniom kości oraz chrząstek.

Stosowanie w ciąży

Spożywanie miodu nawłociowego w ciąży nie jest groźne, powinno się jednak dla pewności zasięgnąć porady u swojego lekarza prowadzącego. Niektórzy lekarze zalecają jednak, aby sięgać w tym okresie po produkt pasteryzowany. Wynika to z zawartości w miodzie niepasteryzowanym tzw. zarodników botulinowych. Mogą one niestety wydzielać toksyny w niedojrzałym przewodzie pokarmowym. Z tego samego powodu, miodów nie powinno się podawać niemowlętom. Przetrwalniki bakterii nie mogą być bowiem efektywnie neutralizowane przez układ trawienny dziecka. Miód z kwiatów nawłoci (lepiej pasteryzowany) mogą więc spożywać kobiety ciężarne, aby walczyć z różnymi dolegliwościami. Należą do nich poranne mdłości, nudności oraz wymioty, które pojawiają się głównie we wczesnym etapie ciąży. Warto wówczas wypić wodę z cytryną, imbirem, octem jabłkowym oraz właśnie miodem nawłociowym.

Przeciwwskazania

Na miód nawłociowy powinny uważać przede wszystkim osoby z predyspozycją do alergii. Ostrożność należy zachować zwłaszcza w przypadku uczuleń wywoływanych przez pyłki roślin, grzyby pleśniowe i drożdzoidalne, białko pszczół, jad owadów. W miodzie nawłociowym dominują substancje czynne biologicznie, a także enzymy z ziaren pyłku, gruczołów pszczół czy antybiotyków podawanych owadom. Alergia może się objawiać w różnej formie. Najczęściej jest to wysypka skórna, jednak istnieje również ryzyko wystąpienia niebezpiecznego dla życia wstrząsu anafilaktycznego. W miodzie z kwiatów nawłoci znajduje się ponadto wysoka zawartość węglowodanów prostych. Cukry te mocno obciążają trzustkę, dlatego mogą sprzyjać rozwojowi cukrzycy. W przypadku stosowania diety niskowęglowodanowej, wskazane jest konsultowanie spożycia miodu z lekarzem.

Przepis na miód

Nie posiadając dostępu do naturalnego miodu nawłociowego z pasieki, wyrób o zbliżonych właściwościach leczniczych można przygotować samodzielnie. Jako baza może posłużyć inny, dobrej jakości miód. Należy na początek delikatnie go podgrzać, najlepiej w kąpieli wodnej o temperaturze nieprzekraczającej 38 st. Celsjusza.

Całość powinno się wymieszać z odpowiednio rozdrobnionym surowcem zielarskim. Poza świeżymi lub suszonymi kwiatami nawłoci, do miodu dodać można np. rumianek. Tak przygotowany ziołomiód należy przechowywać w ciemnym miejscu przez 2 tygodnie, a następnie przecedzić. Idealnie sprawdzi się w okresie obniżonej odporności organizmu, w leczeniu schorzeń układu moczowego i oddechowego oraz przy zapaleniach stawów.

Cena miodu nawłociowego

Na końcową cenę miodu z kwiatów nawłoci składają się różne czynniki. Wpływają na to zarówno koszty produkcji i dystrybucji, jak i pracy potrzebnej do wytworzenia gotowego produktu. Odpowiednich środków wymaga amortyzacja sprzętu pszczelarskiego, a także utrzymanie w dobrym stanie rodzin pszczelich. Przy ustalaniu cen, często pod uwagę brane są ewentualne straty zimowe, zmniejszające podaż miodu. Ze względu na zwiększone zapotrzebowanie w lutym, marcu oraz kwietniu, zapasy w tym okresie topnieją. Na zakupy do pszczelarza najlepiej więc udać się bezpośrednio w sezonie, czyli w okresie letnim. Miód z kwiatów nawłoci nie należy do szczególnie drogich wyrobów, jednak stanowi pewien wydatek. Dobrej jakości produkt kosztuje ok. 40 zł za kilogram.

Post Miód nawłociowy – właściwości, działanie i zastosowanie pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Rodzaje i okres zbiorów

Miód to niesamowicie cenny dar natury, który nie tylko jest smaczny, ale również niezwykle zdrowy. Oczywiście mowa jest tutaj wyłącznie o prawdziwym i surowym miodzie. Na rynku nie brakuje podrabianych miodów, których skład opiera się głównie na cukrze. Na próżno jest także liczyć na lecznicze właściwości takiego miodu, a jego wartość odżywcza pozostawia wiele do życzenia. Najlepiej jest wobec tego kupować miód wyłącznie od sprawdzonego producenta, czy też prosto od pszczelarza. Miód faceliowy nie jest jedyną z dostępnych opcji. Rodzajów miodu jest naprawdę dużo, a każdy z nich wyróżnia się unikalnym smakiem i zapachem oraz prozdrowotnym działaniem.

Wśród głównych odmian dostępnych w Polsce znajdują się miody: manuka, akacjowy, koniczynowy, nawłociowy, leśny, malinowy, gryczany, wrzosowy, mniszkowy, spadziowy, lipowy, rzepakowy i wielokwiatowy. Jako, że każdy z tych miodów powstaje z nektaru zbieranego przez pszczoły z innych roślin, mają one inny skład i właściwości. Jeśli zależy nam na tym, aby miód pomógł na konkretne dolegliwości, należy najpierw zapoznać się z działaniem poszczególnych rodzajów miodów i na tej podstawie wybrać dla siebie ten najlepszy.

W przypadku miodu faceliowego okres zbioru rozpoczyna się już od maja i trwa aż do sierpnia. Wszystko zależy od tego, czy wysiew był wczesnowiosenny czy też czerwcowy. Facelia błękitna, z nektaru której pozyskuje się miód, jest mało wymagającą rośliną. Rośnie bardzo szybko i długo kwitnie – nawet do sześciu tygodni.

Miód faceliowy – właściwości

Miód faceliowy bardzo szybko ulega krystalizacji; ma to miejsce już po kilku tygodniach. Na początku ma jasny kolor i może przybierać nawet zielonkawy odcień, a po skrystalizowaniu zyskuje jeszcze jaśniejszą barwę. Może wówczas stać się kremowy czy jasnosłomkowy; może być wręcz białego koloru. Miód ten powstaje z nektaru pozyskiwanego z kwiatów facelii błękitnej i nie jest łatwo uzyskać go w czystej postaci. W przypadku miodu ciemniejszego mowa jest już o przewadze w jego składzie nektaru pozyskanego przez pszczoły z innych kwiatów. Wówczas miód ten można określić mianem wielokwiatowej mieszanki, a nie stricte miodem faceliowym. Facelia błękitna jest rośliną z rodziny ogóreczników. Charakterystyczne dla niej jest to, że obfituje w nektar i ma granatowy pyłek. Smak tego miodu jest słodki i delikatny, można też wyczuć nutę kwaskowo-cytrynową. Jeśli ktoś miał okazję do skosztowania miodu akacjowego, to wie już jak mniej więcej smakuje miód faceliowy. Zapach tego miodu jest delikatnie kwiatowy — bardzo przyjemny i subtelny.

Miód faceliowy uznawany jest za naturalny lek o właściwościach wzmacniających cały organizm. Ma właściwości rozgrzewające i antybakteryjne, zapobiega stanom zapalnym, obniża ciśnienie tętnicze, chroni wątrobę przy zatruciach i wspomaga leczenie schorzeń układu pokarmowego. Przyspiesza gojenie się ran i oparzeń, wykazuje właściwości przeciwnowotworowe i antyoksydacyjne oraz odtruwające.

Kalorie i wartości odżywcze

Miód faceliowy składa się głównie z węglowodanów, czyli cukrów. Stanowią one ponad 70%. Najwięcej jest fruktozy i niewiele mniej glukozy. Około 20% stanowi woda. To jednak nie koniec. Skład miodu faceliowego jest bardzo bogaty i zróżnicowany. Obfituje on w kwasy organiczne i olejki eteryczne. Nie brakuje w nim także witamin, szczególnie witaminy C i B2 oraz mikro- i makroelementów. W miodzie tym znajdziemy nawet żelazo i magnez.

W przypadku każdego miodu trzeba liczyć się z tym, że są to produkty wysokokaloryczne. Nie należy wobec tego przesadzać z ich ilością w swoim codziennym jadłospisie. Tym bardziej że jest to głównie źródło cukrów, które należy zjadać z umiarem. W stugramowej porcji miodu mieści się do 330 kcal. Jedna łyżeczka dostarcza około 23 kcal.

Działanie i zastosowanie miodu z facelii

Miód faceliowy ze względu na swój unikalny smak i prozdrowotne działanie znalazł szerokie zastosowanie. Sięga się po niego w kuchni, do pielęgnacji, łagodzenia różnorakich dolegliwości zdrowotnych i do wspierania organizmu. Miód ten świetnie wzmacnia organizm, podnosi odporność i zapobiega przeziębieniom, można go śmiało stosować w profilaktyce infekcji górnych dróg oddechowych ze względu na jego działanie przeciwzapalne. Będzie idealny po ciężkiej pracy i to nie tylko tej fizycznej, ale także intelektualnej. Przy problemach ze strony układu pokarmowego także można wspomóc się miodem faceliowym. Jest niezwykle pomocny przy nieżytach i wrzodach żołądka oraz problemach z wątrobą, trzustką i woreczkiem żółciowym. Po miód ten warto sięgać przy zaburzeniach krążenia, niewydolności mięśnia sercowego, nadciśnieniu tętniczym i przy miażdżycy; wspiera także leczenie astmy oskrzelowej. Miodowi faceliowemu przypisuje się hamowanie szkodliwego wpływu używek w postaci tytoniu, alkoholu i kofeiny na organizm .

Przeziębienie i infekcje

Miód faceliowy wzmacnia układ odpornościowy i działa rozgrzewająco. Ponadto wykazuje działanie przeciwbakteryjne i kojące, łagodzi kaszel i ból gardła oraz udrażnia drogi oddechowe.

Zastrzyk energii

Miód idealnie sprawdza się w roli naturalnego energetyka. Świetnie regeneruje organizm i dodaje mu energii, zmniejsza uczucie zmęczenia i wzmaga koncentrację.

Cholesterol

Miód faceliowy obniża poziom cholesterolu całkowitego we krwi i redukuje poziom trójglicerydów.

Metabolizm

Zawarty w miodzie faceliowym nadtlenek wodoru usprawnia metabolizm. Dodatkowo poprawia pracę hormonów i enzymów. Usprawnienie metabolizmu przyczynia się także do redukcji cellulitu i poprawy wyglądu skóry.

Wsparcie dla wątroby

Składniki zawarte w miodzie faceliowym wspierają wątrobę i odciążają ją, ułatwiając pozbywanie się szkodliwych związków z organizmu. Jest on wobec tego niezwykle pomocny przy wszelkiego typu zatruciach oraz w przypadku spożywania leków i alkoholu.

W kuchni

Miodu faceliowego można używać do słodzenia i do wypieków. Idealnie nadaje się jako dodatek do domowych deserów, kremów, omletów i naleśników. Można nim nawet wzbogacić kanapki czy dodać do napoju. Bardzo ważne jest to, aby spożywać go przede wszystkim na zimno, gdyż obróbka termiczna niszczy zawarte w miodzie enzymy i szereg prozdrowotnych substancji.

Do pielęgnacji skóry i włosów

Miód od wieków stosowany jest jako naturalny kosmetyk. Idealnie sprawdza się w roli balsamu do ust, szczególnie w przypadku tych spierzchniętych i popękanych. Miód faceliowy nałożony na usta bardzo szybko odżywi je i zregeneruje. Można z niego przygotować regenerujące maseczki do twarzy czy też wykorzystać jako jeden ze składników kremów. Idealnie sprawdzi się także jako składnik peelingów. Skóra uwielbia miód, a my lubimy mieć zadbaną skórę i ładnie wyglądać. Miód ten ma właściwości regenerujące i ochronne na skórę, dlatego świetnie sprawdzi się na spierzchniętą skórę dłoni i stóp.

Miodu faceliowego można śmiało używać jako dodatku do kosmetyków przeznaczonych do włosów; stają się one miękkie i bardziej błyszczące. Można z niego zrobić nie tylko odżywczą maseczkę, ale także dodać do szamponu. Zamiast sięgania po najróżniejsze preparaty nafaszerowane chemicznymi dodatkami i kosztujące niemałe pieniądze, warto najpierw wypróbować moc drzemiącą w naturalnych produktach.

Stosowanie w ciąży i przy cukrzycy

Jako, że miód składa się głównie z węglowodanów, należy być bardzo ostrożnym w przypadku cukrzycy. Najlepiej jest skonsultować się najpierw ze swoim lekarzem prowadzącym w celu wykluczenia ewentualnych przeciwwskazań. Zwykle jednak nie trzeba całkowicie rezygnować z produktów pszczelich, ale umiar należy zachować zawsze. Spożywanie miodu faceliowego w niewielkich i kontrolowanych ilościach nie powinno mieć negatywnego wpływu na przebieg schorzenia. Jest to znacznie zdrowszy zamiennik cukru także dla diabetyków. Najczęściej może on być stosowany nawet u osób z nietolerancją glukozy i z cukrzycą typu II. Jeśli chodzi o ciążę, to nie ma żadnych przeciwwskazań do jego stosowania, ale dla pewności zawsze zapytajmy lekarza prowadzącego.

Stosowanie u dzieci

Miód jest nieporównywalnie lepszą opcją niż rafinowany cukier. Zastąpienie cukru miodem wyjdzie na  zdrowie nie tylko nam, ale także naszym dzieciom. Tym bardziej, że pociechy uwielbiają łagodny smak miodu faceliowego, a jest to doskonałe źródło energii i bogactwo składników odżywczych. Taki słodki przysmak skutecznie wzmocni system immunologiczny i zmniejszy ryzyko zachorowania na przeziębienie. Należy jednak być ostrożnym w przypadku najmłodszych i dotyczy to wszystkich miodów. Produktów pszczelich nie powinno się podawać dzieciom poniżej pierwszego, a najlepiej drugiego roku życia. Wstrzymać należy się z tego powodu, że przedwczesne podawanie dziecku produktów pszczelich może przyczynić się do rozwoju alergii. Niemowlętom zakazane jest wręcz podawanie miodu, gdyż może dojść do zatrucia laseczkami jadu kiełbasianego czy botulizmu dziecięcego mogącego być przyczyną zgonu.

Cena

Kilogramowy słoik miodu faceliowego kosztuje zwykle ponad 40 złotych. Na wysokość ceny wpływ ma m.in. data jego zbioru. Najlepiej jest kupować miód w sklepach ze zdrową żywnością, produktami bio, na festiwalach kulinarnych, targach, bezpośrednio od pszczelarza lub ze sprawdzonego sklepu internetowego.

Opinie

Miód faceliowy cieszy się bardzo dużym uznaniem ze względu na swój lekko kwaskowaty i delikatny smak. Można wyczuć w nim sporą zawartość naturalnych antybiotyków. Jest wręcz uwielbiany przez dzieci, które bardzo chętnie po niego sięgają.

Post Miód faceliowy – właściwości i zastosowanie pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Miód manuka: właściwości

Miód Manuka zyskał sławę już na całym świecie i został uznany za naturalny antybiotyk o wszechstronnym działaniu. Jego właściwości zdrowotne zostały potwierdzone wieloma badaniami i dobrze udokumentowane. Posiada on właściwości przeciwbakteryjne, ochronne, nawilżające, regenerujące, przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Przeciwdziała rozprzestrzenianiu się infekcji, przyśpiesza gojenie ran, wspiera odbudowę skóry, przyśpiesza podział komórek i chroni je przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Miód Manuka jest skuteczny w walce z MRSA i anginą. Okazuje się niezwykle pomocny przy zapaleniu dziąseł i usuwania płytki nazębnej. Łagodzi oparzenia, rany i owrzodzenia skóry. Zabija też najróżniejsze bakterie, grzyby i wirusy oraz wspiera odbudowę naturalnej flory jelitowej. Wspomaga nie tylko system immunologiczny, ale również układ pokarmowy, moczowy, nerwowy, krążenia i oddechowy.

Zastosowanie

Miód Manuka ze względu na szereg dobroczynnych właściwości, które wykazuje, znalazł szerokie zastosowanie w lecznictwie. Jego prozdrowotne działanie zostało potwierdzone licznymi badaniami medycznymi. Okazuje się on być niezwykle pomocny przy trudno gojących się ranach, infekcjach wywołanych obecnością bakterii, bliznach potrądzikowych i innych bliznowcach, trądziku, poszarzałej i zmęczonej cerze, wrzodach, schorzeniach układu pokarmowego, żylakach, hemoroidach, pasożytach, alergiach, chorobach o podłożu autoimmunologicznym, zatokach, przeziębieniu, chorobach wirusowych, grzybicy i nawet w przypadku wysokiego poziomu cholesterolu we krwi.

Wrzody

Groźna bakteria Helicobacter Pylori potrafi w większym lub mniejszym stopniu spustoszyć nasz organizm i wbrew pozorom nie jest wcale tak łatwo ją unicestwić. Jej obecność stwierdza się w większości przypadków osób, u których zdiagnozowano wrzody żołądka i dwunastnicy. Ponadto bakteria ta została uznana za czynnik rakotwórczy. Schorzenia takie jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz zakażenie Helicobacter Pylori leczone są głównie inhibitorami pompy protonowej w połączeniu z antybiotykami, ale w wielu przypadkach jest to nieskuteczne.

Pałeczki tej bakterii stają się coraz to bardziej odporne na działanie farmaceutycznych środków. Okazuje się jednak, że niezwykle pomocne przy wrzodach są produkty pszczele, a szczególnie miód Manuka. Zgodnie z wynikami przeprowadzonych badań laboratoryjnych miód ten jest w stanie zahamować rozwój Helicobacter Pylori. Nie trzeba nawet codziennie zjadać kilkunastu łyżek tego miodu, aby uzyskać pożądane efekty. Wystarczy zaledwie łyżeczka miodu Manuka w stężeniu 20%, aby bakterie te zostały całkowicie unicestwione. Jest to bardzo przełomowe odkrycie, tym bardziej, że miód ten działa wielotorowo na nasze zdrowie i wspiera cały organizm.

Refluks

Stosowanie miodu Manuka jest pomocne przy dolegliwościach, takich jak refluks; wspomaga on także leczenie zespołu jelita drażliwego. Przy refluksie zaleca się stosować połowę łyżeczki miodu Manuka po każdym posiłku. Można rozpuścić go w ciepłej, ale nie gorącej wodzie/naparze rumiankowym/soku z aloesu.

Stany zapalne jelit

Choroby układu pokarmowego są zmorą tysięcy ludzi. Towarzyszą im mniej lub bardziej uporczywe dolegliwości w postaci biegunek oraz stanów zapalnych jelit, okrężnicy i żołądka. Za tego typu objawy odpowiedzialne są głównie bakterie. Bardzo często ich szczepy są odporne na działanie antybiotyków, co utrudnia leczenie. Z pomocą przychodzi miód Manuka, który okazuje się być bardzo skuteczny w leczeniu zakażeń pałeczkami duru brzusznego. Jest on wykorzystywany także w leczeniu błon śluzowych żołądka i jelit. Miód Manuka odznacza się wysokim stężeniem substancji o działaniu antybakteryjnym, które niszczą patogenne bakterie bytujące w jelitach i dodatkowo sprzyjają rozwojowi tych dobrych, odpowiedzialnych za prawidłową pracę jelit.

Rany i odleżyny

Wszelkiego typu rany i odleżyny wymagają odpowiedniego traktowania – w przeciwnym razie może dojść do ich nadkażenia, co niestety wiąże się z licznymi komplikacjami i groźnymi konsekwencjami. Otwarta rana jest narażona na różnego typu chorobotwórcze bakterie. Mogą rozwijać się w niej pałeczki ropy błękitnej, paciorkowiec czy też nawet gronkowiec złocisty. Bakterie te są bardzo często odporne na działanie antybiotykoterapii, przez co leczenie zakażenia ran przewlekłych jest bardzo utrudnione. Bakterie te nie są jednak odporne na działanie substancji aktywnych zawartych w miodzie Manuka, dlatego też znalazł on szerokie zastosowanie w leczeniu ran i to już tysiące lat temu. Obecnie sięga się po niego do produkcji rożnego typu leków na rany. Ten naturalny medykament przeciwdziała przyłączaniu się patogennych bakterii do tkanek i hamuje tworzenie biofilmów chroniących bakterie przed działaniem farmaceutyków.

Jako, że miód Manuka posiada właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne i przeciwgrzybicze, wykorzystywany jest także w postaci okładów na odleżyny. Można przygotować je samodzielnie w domu i stosować trzy razy dziennie, a stan ran ulegnie poprawie już po paru dniach. Na początku stosowania opatrunków z cienką warstwą miodu ból może się nasilić, co jest jednak całkowicie naturalnym zjawiskiem. Objawy te miną samoistnie i świadczą one o tym, że składniki aktywne zawarte w miodzie działają na skórę i przyśpieszają gojenie się ran. Takie okłady okazują się być zbawieniem przy stopie cukrzycowej, odleżynach i niegojących się ranach na skutek zakażenia bakteryjnego.

Trądzik

Trądzik jest zmorą wielu osób i nie dotyka wyłącznie nastolatków. Problemy skórne mogą wystąpić w każdym wieku i być powodem kompleksów. Najbardziej problematyczne są wykwity na twarzy ze stanami zapalnymi. W zależności od rodzaju trądziku cera może być pokryta nawet bolesnymi guzkami z ropną wydzieliną. Kluczową kwestią w przypadku trądziku jest znalezienie pierwotnej przyczyny jego rozwoju. Pierwszym krokiem powinno być przyjrzenie się swojemu sposobowi odżywiania i trybowi życia. W przypadku dobrze zbilansowanej diety trądzik nie powinien wystąpić, ale za jego powstanie odpowiadać mogą także inne czynniki. Jednymi z nich są bakterie. Z całą pewnością nie obejdzie się bez wizyty u dermatologa, który postawi diagnozę i dobierze odpowiedni plan leczenia. Czasami bywa tak, że maści i antybiotyki doustne nie przynoszą oczekiwanych rezultatów i trądzik regularnie powraca. Ciągłe powtarzanie antybiotykoterapii mocno obciąża organizm, a szczepy bakterii mogą w końcu stać się lekooporne.

W leczeniu trądziku coraz częściej sięga się po naturalne medykamenty, a jednym ze skuteczniejszych i nie powodującym przy tym żadnych skutków ubocznych, jest miód Manuka. Okazuje się on być nieoceniony w przypadku rożnego typu schorzeń skórnych. Jako, że miód ten działa przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo, jest bardzo skuteczny w walce z trądzikiem. Nie tylko łagodzi stany zapalne, ale także redukuje ilość wyprysków. Miód ten działa na zaskórniki i krostki ropne oraz zapobiega powstawaniu nowych wykwitów na skórze. Stosuje się go nie tylko w przypadku problemów dermatologicznych, ale także do pielęgnacji skóry wrażliwej. Pożądane efekty przynosi nakładanie na skórę cienkiej warstwy miodu kilka razy w ciągu dnia.

Łuszczyca

Jako, że miód Manuka jest zbawienny przy najróżniejszych problemach skórnych, świetnie sprawdzi się także przy łuszczycy. Jest to produkt naturalny, dlatego też nie trzeba martwić się żadnymi skutkami ubocznymi. Przenika on do głębokich warstw skóry, niszcząc drobnoustroje, wspomagając jej regenerację, redukując stan zapalny i nawilżając ją.

Gronkowiec

Gronkowiec złocisty jest niezwykle groźną bakterią, która odpowiedzialna jest za rozwój wielu schorzeń. Bardzo trudno jest walczyć z nim wyłącznie za pomocą antybiotyków ze względu na to, że jest on często lekooporny. Gronkowiec przyłącza się do żywych tkanek i może przyczynić się do rozwoju ostrych infekcji. Ponadto tworzy on biofilm chroniący go przed działaniem antybiotyków. Bardzo łatwo wówczas o wystąpienie trwałego zakażenia. Do walki z gronkowcem warto sięgnąć po miód Manuka, który zwiększa jego wrażliwość na antybiotyki, szczególnie oksacyliny. Antybiotykoterapia uzupełniona miodem Manuka jest znacznie bardziej skuteczna, co zostało już potwierdzone badaniami naukowymi.

Alergia

Spożywanie miodu Manuka może być śmiało wykorzystywane do łagodzenia objawów alergii. Zaleca się spożywanie łyżeczki miodu codziennie wieczorem w przypadku osób brykających się z uporczywymi symptomami alergii w postaci kaszlu i kataru. Ponadto miód Manuka podnosi odporność organizmu.

Grzybica

Charakter przeciwgrzybiczy miodu Manuka sprawia, że może on być z powodzeniem stosowany jako alternatywne leczenie infekcji grzybiczych i to bez żadnych niepożądanych skutków ubocznych, jak ma to często miejsce w przypadku leczenia farmakologicznego.

Pasożyty

Miód Manuka pomoże nie tylko w przypadku bakterii i grzybów, ale także przy pasożytach. Działa on przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo oraz probiotyczne. Jest to bardzo skuteczny i naturalny antybiotyk, który sprzyja odbudowie naturalnej mikroflorze jelit. Przy odpowiednio dużej ilości dobroczynnych bakterii w naszym organizmie, pasożyty nie mają prawa bytu i giną zagłodzone.

Przeziębienie

O wspomaganiu się miodem w przypadku przeziębienia i grypy, słyszał chyba każdy. Miód Manuka wykazuje jednak znacznie silniejsze działanie niż powszechnie znane nam miody. Świetnie sprawdza się on w roli leku przy infekcjach bakteryjnych i wirusowych, skutecznie wzmagając nasz układ odpornościowy. Dodatkowo łagodzi on nieprzyjemne objawy przeziębienia i skraca czas choroby.

Cholesterol

Jednym ze skutecznych sposobów na obniżenie poziomu cholesterolu we krwi jest stosowanie miodu Manuka. Zawiera on flawonoidy mające korzystny wpływ na układ krążenia; nie tylko usprawniają jego pracę, ale również obniżają ciśnienie krwi i redukują poziom cholesterolu. Miód Manuka w połączeniu z cynamonem jest mieszanką będącą w stanie szybko obniżyć poziom cholesterolu i dodatkowo zmniejszyć stężenie cukru we krwi.

Borelioza

W przypadku infekcji bakteryjnych, które utrzymują się nawet po zastosowaniu antybiotyku i wysokiego poziomu prozapalnych cytokin w organizmie, bardzo pomocne okazuje się być stosowanie miodu Manuka. Zawarte w nim substancje aktywne zakłócają wytwarzanie biofilmu przez bakterie, przez co nie mogą one się ze sobą komunikować, a więc borelioza nie może dalej się rozwijać. Methylglyoxal wręcz uśmierca patogenne bakterie już we wczesnym stadium, przez co nie mogą one się dostosować i zbudować odporności na podawane leki.

Hashimoto

Po produkty pszczele warto sięgać także w przypadku problemów z tarczycą. Są one wykorzystywane w leczeniu schorzeń tego gruczołu z dużym powodzeniem. Pomocne są zarówno miód, jak również mleczko pszczele, propolis, pyłek kwiatowy, pierzga i chitozan.

Hemoroidy

Hemoroidy, czyli guzki krwawnicze, są problemem wielu osób. Potrafią one dać się mocno we znaki i uprzykrzyć codzienne życie ze względu na bardzo nieprzyjemne objawy. Nie jest to choroba, ale wynik nieprawidłowego trybu życia. Z hemoroidami borykają się przede wszystkim osoby prowadzące siedzący tryb życia i stroniące od aktywności fizycznej oraz spożywające wysoko przetworzoną żywność, w której to brakuje błonnika.

Oprócz zmiany sposobu odżywiania i wprowadzenia regularnej aktywności fizycznej, warto wspomóc się również ziołami na hemoroidy i miodem Manuka. Można sięgnąć także po rożnego typu maści i kremy z naturalnymi ekstraktami roślinnymi. Smarowanie hemoroidów miodem jest sprawdzonym sposobem, który stosowany jest od lat. W przypadku miodu Manuka działanie jest kilkukrotnie skuteczniejsze ze względu na obecny w nim związek o nazwie metyloglioksal, który wykazuje wiele cennych właściwości – w tym antybakteryjnych, przeciwzapalnych i przeciwgrzybicznych.

Wirusy

Miód Manuka okazuje się niezwykle pomocnym środkiem w przypadku wirusa grypy i ospy wietrznej oraz w leczeniu półpaśca. Niezaprzeczalną zaletą tego naturalnego medykamentu jest to, że działa on synergistycznie z innymi lekami farmaceutycznymi o działaniu przeciwwirusowym. Jak najbardziej warto zatem stosować go jako uzupełnienie terapii.

Zatoki

Miody od lat stosowane są przy różnego typu infekcjach ze względu na swoje przeciwbakteryjne działanie. Na szczególną uwagę zasługuje miód Manuka, który jest w stanie zniszczyć ponad 250 szczepów bakterii, w tym bakterii odpornych na działanie leków; działa on także antyseptycznie. Wszystko to sprawia, że okazuje się być bardzo pomocny w walce z chorymi zatokami, w tym z nawracającymi infekcjami zatok.

Odchudzanie

Miód Manuka ma nie tylko działanie lecznicze i dobroczynny wpływ na nasze zdrowie, ale pomaga także zachować smukłą sylwetkę. Z całą pewnością warto zastąpić nim rafinowany cukier, gdyż doskonale sprawdza się w roli naturalnego słodzika. Wspiera on układ pokarmowy i układ krążenia oraz wzmacnia organizm. Dostarcza także szeregu składników odżywczych, a dzięki dobrze odżywionemu organizmowi nie mamy wilczych napadów głodu, ani też nie sięgamy po wysokokaloryczne przekąski naładowane cukrem między posiłkami.

Żylaki

Z całą pewnością nie należy lekceważyć pajączków oraz symptomów w postaci ociężałych i zmęczonych kończyn. Żylaki powstają na skutek wzrostu ciśnienia żylnego, co przyczynia się do osłabienia ścian naczyń żylnych. Produkty pszczele od wieków stosowane są w leczeniu chorób żył. Związki aktywne zawarte w miodzie Manuka poprawiają krążenie krwi, zmniejszając ryzyko wystąpienia żylaków i zakrzepowego zapalenia żył.

Jak stosować miód z manuki?

Miód Manuka wykorzystywany jest na szeroką skalę i nie służy wyłącznie do jedzenia. Sięga się po niego przy produkcji maści, kremów, opatrunków, syropów, rożnego typu toników, mydeł, kosmetyków, past do zębów, cukierków i lizaków o leczniczym działaniu, maseczek czy nawet pomadek.

Stosowanie u dzieci

Miodu Manuka nie zaleca się podawać dzieciom poniżej pierwszego roku życia ze względu na to, że wszystkie miody mają właściwości uczulające. Istnieje także ryzyko zatrucia jadem kiełbasianym. W przypadku starszych dzieci także należy zachować ostrożność i podawać im niewielką ilość tej naturalnej słodyczy. Wystarczy łyżeczka miodu na czczo czy też wieczorem.

Dawkowanie

Miód Manuka nie jest tak naprawdę ani lekarstwem ani też suplementem diety. Stosuje się go zatem tak samo jak pozostałe miody dostępne na rynku – zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Miód ten może być stosowany jako naturalny słodzik i dodawany do chłodnych napojów, aby nie stracił on swoich dobroczynnych właściwości. Zaleca się spożywać do dwóch łyżeczek miodu przed głównymi posiłkami oraz rano na czczo do trzech łyżeczek. Można go także zajadać prosto z łyżeczki czy rozsmarować na pieczywie. Jeśli chodzi o stosowanie zewnętrzne miodu Manuka, to można użyć go w formie maseczki, peelingu, dodatku do kąpieli (łyżka miodu dodana do ciepłej kąpieli), czy też nakładać bezpośrednio na skórę (trzy razy dziennie). Zawsze nakładamy cienką warstwę miodu na skórę i niczym jej nie przykrywamy.

Skutki uboczne

Miodu Manuka nie należy stosować w przypadku nietolerancji na miód. Dotyczy to także osób uczulonych na produkty pszczele. Nie zaleca się sięgać po niego w przypadku cukrzycy bez wcześniejszej konsultacji ze swoim lekarzem prowadzącym, ze względu na sporą zawartość węglowodanów prostych w miodzie (do 80% glukozy, fruktozy i maltozy). Chociaż miód Manuka jest całkowicie naturalnym produktem i wykazuje szereg korzystnych właściwości, to jednak nawet w przypadku najzdrowszego pokarmu trzeba zachować umiar i być ostrożnym.

Opinie

Miód Manuka stosowany jest na rożnego typu schorzenia i dolegliwości zdrowotne z dużym powodzeniem. Jeśli jest to oryginalny miód, to jego skuteczność jest ogromna. Osoby stosujące go obserwują poprawę zdrowia, wyglądu i samopoczucia. Wzmacnia on cały organizm, chroniąc go przed patogennymi drobnoustrojami, co manifestuje się zmniejszoną podatnością na przeziębienia i grypę nawet w okresie wzmożonych zachorowań. Stosowany na skórę poprawia jej kondycję i wygląd oraz redukuje stany zapalne i zapobiega powstawaniu zmian skórnych. Nawet osoby latami borykające się z refluksem i stosujące leki przepisane przez lekarza widzą znaczącą poprawę. Podobnie jest zresztą przy leczeniu helicobacter pylori i trudno gojących się ran. Korzyści ze stosowania miodu Manuka widoczne są nie tylko u ludzi, ale także u zwierząt.

Ceny miodów manuka

Bez wątpienia miód Manuka jest niezwykle cennym i do tego smacznym produktem pochodzenia naturalnego o prozdrowotnych właściwościach, który działa zbawiennie na nasz organizm. Niestety jego cena nie jest niska i znacząco różni się od ceny dobrze znanych nam miodów. Co więcej, miód ten nie jest tak łatwo dostępny, jak miody pozyskiwane z polskich pasiek. Na rynku dostępnych jest sporo firm, które pod własną marką sprzedają miód Manuka o różnym stężeniu metyloglioksalu, ale nie wszystkie z nich są rzeczywiście autentyczne. Istnieje wiele podróbek, zważywszy na to, jak ogromną popularnością cieszy się ten produkt i na jaką cenę on opiewa. Bardzo ważne jest wobec tego, aby kupować miody Manuka wyłącznie od renomowanych firm. W przeciwnym razie można wydać swoje pieniądze na jakąś mieszankę miodów, których jakość pozostawia wiele do życzenia. Jeśli miód Manuka nie jest prawdziwy, to nie będzie wykazywał swoich cennych właściwości, a po to właśnie wydaje się przecież na niego pieniądze.

Jest kilka elementów gwarantujących oryginalność miodu Manuka, które stosowane są przez ich producentów. Na słoiku umieszczany jest trzywierszowy nadruk z numerem RMP ID, datą przydatności do spożycia i numerem partii. Dodatkowo słoik musi być podwójnie zaplombowany – zabezpieczenie znajduje się pod nakrętką i na słoiku w postaci papierowej naklejki. Jeśli słoik z miodem był już otwierany, to zabezpieczenia te będą zerwane. Kolejnym elementem zabezpieczającym jest zawieszka z certyfikatem, którą dołącza każdy producent oryginalnego miodu Manuka. Jeśli chodzi o oznaczenia, które określają stężenie metyloglioksalu, to są one różne – MGO, UMF, RAW, AAH, AMF, UMB czy Active+. Za najbardziej wiarygodny certyfikat uznaje się certyfikację MGO i na to należy właśnie zwrócić uwagę, kupując miód Manuka. Zasada jest taka, że im większa jest liczba przy oznaczeniu MGO, tym miód ma większe działanie lecznicze, a więc jest skuteczniejszy, co oczywiście przekłada się na wzrost ceny produktu. Przyjmuje się, że w celach profilaktycznych wystarczy zakup miodów Manuka MGO 30+, 100+ i 250+. Z kolei w celach leczniczych należy sięgnąć po miody Manuka z oznaczeniem MGO 400+ i 550+. Najlepszymi miodami Manuka na rynku zostały okrzyknięte produkty firmy Manuka Health New Zealand, w przypadku których każda partia jest trzykrotnie badana.

Za słoik miodu Manuka o gramaturze 0,25 kg zapłacimy od około 50 do nawet 380 złotych, (za słoik miodu 0,25 kg Manuka MGO 30+ zapłacimy około 52 złotych, za MGO 100+ około 74 złotych, za MGO 250+ około 100 złotych, za MGO 400+ ponad 120 złotych, a za MGO 550+ już ponad 190 złotych). Jest to najdroższy miód na świecie, na cenę którego wpływa kilka czynników. Są nimi mała dostępność surowca i duże zapotrzebowanie na rynku oraz badania i certyfikacje, a do tego dochodzą jeszcze niemałe koszty transportu. Należy być bardzo ostrożnym w przypadku oferty tego produktu o podejrzanie niskiej cenie, co może wskazywać na to, że miód jest sfałszowany. Kluczowa jest zawsze zawartość związku methylglyoxal, a informacja o tym musi znajdować się na słoiku.

Post Miód manuka – właściwości, zastosowanie i dawkowanie pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Wartości odżywcze miodu lipowego

Oryginalny miód lipowy jest bardzo aromatyczny oraz bogaty w liczne składniki odżywcze– cukry, enzymy, kwasy organiczne, przeciwutleniacze, czy mikroelementy. Z analizy wartości odżywczych miodu lipowego wynika, że sto gramów tego słodkiego przysmaku zawiera 333 kcal, a w tym 83 g węglowodanów i zero tłuszczu. Znajdziemy w nim także witaminy z grupy B, czy witaminę C.

Miód z lipy kolor ma jasny, a zapachem przypomina kwitnącą lipę; charakteryzuje się też ostrawym smakiem. Po skrystalizowaniu przybiera wręcz kremową barwę.

Miód charakteryzuje się tym, że zmienia swój stan skupienia z płynnego w stały, co nazywa się krystalizacją. Szybkość procesu krystalizacji miodu lipowego zależy od zawartości glukozy. Najszybciej krystalizują miody letnie. Proces ten można oczywiście odwrócić, wkładając słoik z miodem do wody o temperaturze nie wyższej niż 40 st. C, aby nie uszkodzić wrażliwych na obróbkę termiczną składników odżywczych. Zjawisko to nazywa się dekrystalizacją.

Miód lipowy: właściwości

Od lat utarło się przekonanie, że miód lipowy zapewnia zdrowie, w związku z czym znalazł on szerokie zastosowanie zarówno w medycynie, jak również w kuchni czy kosmetyce. Faktycznie, łagodzi on kaszel, wykazuje działanie antybiotyczne, posiada właściwości napotne, przyśpiesza ustąpienie stanu zapalnego, zapobiega chorobom serca i układu krążenia. Ponadto miód z lipy ma właściwości przeciwdziałające obrzękom, wysokiemu ciśnieniu krwi, nerwowości, czy bezsenności. Stosowany jest także w przypadku chorób ginekologicznych, przy schorzeniach reumatycznych i chorobach układu moczowego. Działanie lecznicze miodu lipowego obejmuje także funkcję  rozkurczającą i uspokajającą, a ponadto zwalcza on bakterie i drożdżaki. Jakie jeszcze zastosowanie ma miód lipowy?

• kaszel i przeziębienie

Miód jest naturalnym środkiem na wzmocnienie organizmu, dlatego też warto po niego sięgać szczególnie w okresie jesienno- zimowym, kiedy to jesteśmy znacznie bardziej narażeni na przeziębienie i grypę. Ponadto spożywanie miodu podczas choroby wspomaga i przyśpiesza powrót do zdrowia. Zmniejsza także napady kaszlu u dzieci. Jako, że miód z lipy zawiera sporo witamin, to dzięki włączeniu go do swojego jadłospisu możemy liczyć na dostarczenie organizmowi tego, czego potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania.

• trądzik

Okazuje się, że miód może zmniejszyć zmiany trądzikowe pod warunkiem, że stosujemy oryginalny i surowy produkt pszczeli. Nakładany na twarz w postaci maseczki eliminuje blizny oraz redukuje podrażnienia i zaczerwienienie. Działa oczyszczająco, antybakteryjnie i absorbuje nadmiar sebum.

• dieta

Chociaż osoby będące na diecie odchudzającej powinny ograniczyć do minimum słodycze, to jednak kalorie pochodzące z miodu nie są puste. Jeśli najdzie nas więc ochota na coś słodkiego, to zamiast sięgać po batonika czy czekoladę, znacznie zdrowszą alternatywą jest pieczywo pełnoziarniste posmarowane surowym miodem. Dzięki temu okiełznamy małego głoda, a przy tym dostarczymy organizmowi cennych witamin i minerałów. Nie ma więc co bać się produktów pszczelich, jeśli będziemy je spożywać z umiarem.

Zastosowanie miodu z lipy

Miód lipowy warto podawać z sokiem malinowym, czy kwiatem czarnego bzu. Niezwykle ważne jest, aby nie dodawać go do bardzo gorącej wody, czy też zalewać wrzątkiem, co przyczyni się do zniszczenia jego cennych właściwości prozdrowotnych. Zaleca się dodawanie miodu do ciepłej wody, spożywanie go na kanapkach, czy też w połączeniu z mlekiem i muesli. Osoby cierpiące na bezsenność mogą śmiało sięgać po ziołowy napar z miodem tuż przed snem, co ułatwi zasypianie.

Szczególną ostrożność powinny zachować osoby stosujące dietę o niskiej zawartości glukozy i fruktozy, czyli substancji znajdujących się w miodzie w sporej ilości. Chodzi tutaj przede wszystkim o cukrzyków oraz osoby borykające się z dną moczanową, czy też alkoholowym stłuszczeniem wątroby.

Post Miód lipowy – właściwości, wartości odżywcze i zastosowanie pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Jak powstaje miód ze spadzi iglastej?

Miód spadziowy iglasty jest skarbnicą wielu składników odżywczych, przez co nazywa się go także miodem królewskim. Znajdziemy w nim znacznie więcej substancji odżywczych, niż ma to miejsce w przypadku miodów nektarowych. Nie brakuje w nim łatwo przyswajalnego potasu, wapnia, fosforu, magnezu, manganu i sodu. Co ciekawe, w jego składzie znajdują się cyna, srebro, molibden i nawet wanad. Miód uzyskany ze spadzi jodłowej posiada działanie przeciwbakteryjne i wykrztuśne. Jest w nim też znacznie więcej glukozy niż fruktozy oraz aminokwasów i enzymów. Spożywając miód ze spadzi dostarczamy do organizmu również witaminy A, C, K, PP, B2 i B6.

Miód ze spadzi drzew iglastych kolor ma ciemny – wręcz czarny z odcieniami zieleni i szarości. Jest gęsty i charakteryzuje się wyczuwalną nutką żywicy. Powstaje on z lepkiej i słodkiej wydzieliny, którą zbierają pszczoły w postaci kropelek z drzew. Następnie, dodatkowo ją zgęszczają i składają w komórkach jako znany nam miód ze spadzi. Oryginalny, wysokiej jakości miód spadziowy ma zapach żywicy i igliwia i powstaje on z wydzielin mszyc żerujących na drzewach rosnących w najczystszych lasach.

Miód spadziowy iglasty: właściwości

Miód ze spadzi iglastej działa antyseptycznie, przeciwzapalnie i wykrztuśnie, a więc jest często wykorzystywany przy przeziębieniach i zapaleniu płuc. Jako, że obfituje we flawonoidy, wspiera układ krwionośny i serce oraz przeciwdziała miażdżycy. Warto po niego sięgać także w przypadku zaburzeń ze strony układu nerwowego i problemów ze stawami. Miód spadziowy wesprze zdrowie osób pracujących w warunkach szkodliwych i stosujących terapię sterydami, gdyż działa on odtruwająco na organizm.

Miód iglasty jest nieoceniony także przy anemii, astmie czy kamicy nerkowej. Okazuje się, że skutecznie usprawnia przemianę materii i wykazuje działanie przeciwnowotworowe. Co więcej, znalazł zastosowanie także w przeciwdziałaniu tworzeniu się kamienia nazębnego, w związku z czym nawet stomatolodzy zachęcają pacjentów do wprowadzenia go do swojego menu. Miód spadziowy iglasty pozwala pozbyć się problemu z zaparciami, biegunkami, nerwicą, chorobami serca czy też dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego. Ta słodka substancja zawiera bardzo dużo przeciwutleniaczy, które wymiatają wolne rodniki przyspieszające procesy starzenia się komórek.

• alergia

Miód, jak każdy inny produkt żywnościowy może uczulać, jednakże są to stosunkowo rzadkie przypadki i głównie obserwuje się je u dzieci wrażliwych na pyłki drzew, traw czy zarodniki grzybów. Niemniej jednak, do najbardziej uczulających miodów zaliczamy spadziowe i wielokwiatowe, co objawia się dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego i układu oddechowego, czy też zmianami skórnymi.

• odchudzanie

Miód zawiera naturalny cukier, a do tego cały szereg cennych składników odżywczych, dzięki czemu nasz organizm znacznie lepiej go przyswaja, niż ma to miejsce w przypadku rafinowanego białego cukru, czyli źródła pustych i trudnych do rozłożenia kalorii. Okazuje się, że regularne picie wody z miodem przyczynia się do przyśpieszenia metabolizmu, a co za tym idzie, do zrzucenia nadprogramowych kilogramów. Codzienna dawka miodu przyśpiesza proces odchudzania bez efektu jo-jo. Co więcej, pomaga usprawnić trawienie i niweluje uczucie ciężkości w żołądku.

Jak stosować miód spadziowy?

Po wodę z miodem spadziowym iglastym warto sięgać zarówno przed śniadaniem, jak również przed snem. Produkty pszczele zaleca się jeść regularnie, dzięki czemu uzyskane efekty utrzymują się przez długi czas. Jest to jeden z najlepszych i najtańszych środków leczniczych. Wystarczy zjadać codziennie jedną łyżeczkę miodu w celu podkręcenia systemu immunologicznego.

Post Miód spadziowy – właściwości i zastosowanie pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Wartości odżywcze miodu wielokwiatowego

Produkty żywnościowe dzielimy na trzy grupy w zależności od wartości ich indeksu glikemicznego. Na wartość IG miodu duży wpływ ma odmiana miodu i kraj jego pochodzenia. Dla przykładu, indeks glikemiczny miodu  wielokwiatowego z Kanady wynosi 87 IG, a z Australii 58. Z kolei mieszany wielokwiatowy może mieć 62 czy też 72 IG.

W przypadku miodu o wysokim indeksie glikemicznym jest on szybko trawiony i wchłaniany w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do wydzielenia sporej ilości insuliny. Bardziej korzystne dla naszego organizmu będzie spożywanie produktów o niskich wartościach IG, szczególnie jeśli borykamy się z cukrzycą.

• witaminy i makroskładniki

O ilości składników odżywczych w miodzie wielokwiatowym decyduje to, z jakich roślin został zebrany nektar, dlatego też skład poszczególnych produktów może być mocno zróżnicowany. Miody wiosenne mają sporą zawartość cukrów prostych, a letnie są bogatsze w enzymy i biopierwiastki oraz w substancje o działaniu przeciwbakteryjnym. W miodzie wielokwiatowym można znaleźć liczne witaminy– A, PP, C, B12, B6 i B2 oraz składniki mineralne – żelazo, magnez, fosfor, potas, molibden, wapń.

• barwa i konsystencja

Miód wielokwiatowy ma zróżnicowaną barwę- od kremowej do nawet herbacianej. W zależności od pory zbioru może być delikatny i łagodny w smaku lub ciemniejszy i o wyrazistym smaku. W stanie płynnym charakteryzuje się przyjemnym i delikatnym zapachem kwiatowym oraz łagodnym smakiem.

Miód wielokwiatowy – właściwości

Miód, w tym także i miód nektarowy wielokwiatowy może być przy uczuleniu (alergii) na pyłki roślin prawdziwą szczepionką. Wspomaga on leczenie kataru siennego i astmy. Jednakże czasami może wywołać u alergików reakcję uczuleniową, chociaż są to stosunkowo rzadkie przypadki. Jeśli nie mamy na niego alergii, to warto zastosować go w kuracji antyalergicznej.

• trądzik

Miód od wieków uważany jest za naturalny specyfik pomagający zachować piękny wygląd skóry. Jest on powszechnie stosowany nie tylko w kuchni, ale także w produkcji kosmetyków. Nic nie jest w stanie zastąpić surowego i świeżego miodu położonego bezpośrednio na skórę. Nawilża on ją i utrzymuje odpowiedni poziom wilgotności. Ponadto ujędrnia skórę, odkaża ją i działa antybakteryjnie.

Stosując miód regularnie, można liczyć na uzyskanie efektu gładkiej skóry, pozbawionej wyprysków i poprawienie jej kondycji. Miód można wykorzystać do przygotowania domowej maseczki, peelingu, płynu odżywczego czy toniku zapobiegającego powstawaniu wągrów. Produkt jest idealnym rozwiązaniem w przypadku skóry popękanej, poranionej, przemarzniętej, poparzonej czy owrzodzonej.

• kaszel i przeziębienie

Miód wielokwiatowy jest znakomity na przeziębienie. Ten, zbierany na wiosnę jest lekki, odżywczy oraz polecany do wzmocnienia odporności i dodania sobie energii. Spożywanie go ułatwia przywrócenie naturalnej równowagi w organizmie. Z kolei miody zbierane pod koniec lata czy też jesienią charakteryzują się właściwościami antybakteryjnymi, dlatego też są polecane przy przeziębieniu oraz przy kłopotach z górnymi drogami oddechowego.

• odchudzanie

Jeśli dbamy o figurę, to znacznie korzystniejsze jest sięganie po naturalny miód, niż po rafinowany cukier. Blokuje on uczucie głodu i sprawia, że czujemy się bardziej syci po posiłku. Oczywiście nadmierne spożywanie miodu nie przyniesie pożądanych rezultatów.

• hemoroidy

Podobno jednym z wypróbowanych sposobów na hemoroidy jest miód wielokwiatowy. Rozsmarowywanie go dwa razy dziennie na chorobowo zmienione miejsce przyniesie ulgę i satysfakcjonujące efekty w postaci obkurczania i częściowego chowania się guzków krwawniczych.

Przechowywanie

Miód wielokwiatowy należy przechowywać w szczelnym, najlepiej szklanym pojemniku, z dala od promieni słonecznych. Najodpowiedniejsza będzie temperatura nieprzekraczająca 10 st. C.

Post Miód wielokwiatowy – właściwości i wartości odżywcze pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Miód akacjowy: właściwości

Działanie zdrowotne miodu akacjowego znane jest już od zarania dziejów, a możliwości tego pszczelego skarbu są wręcz nieocenione i nieograniczone. Jego wszechstronne zastosowanie jest szczególnie doceniane w okresie jesienno-zimowym, kiedy to zwiększa się zachorowalność.

Ze względu na swoje lecznicze właściwości wykorzystywany jest do wzmacniania odporności. Miód z akacji ma działanie antybakteryjne, dzięki czemu skutecznie wspomaga walkę z infekcjami bakteryjnymi, ograniczając ich rozmnażanie się.

Znajdziemy go w wielu miksturach wzmacniających. Jedną z popularnych jest połączenie ciepłej wody z miodem i sokiem z cytryny. Taki eliksir polecany jest przy zakażeniach bakteryjnych, gdyż tworzy ochronną barierę dla jamy ustnej, gardła, przełyku, błon śluzowych i żołądka.

Warto wiedzieć, że rozpuszczony w letniej wodzie miód akacjowy skutecznie łagodzi ból gardła, chroniąc przed podrażniający je zanieczyszczeniami, cząsteczkami jedzenia i płynami. Zaleca się także sięgać po miód podczas zażywania leków przeciwzapalnych i przeciwgorączkowych.

Jako, że miód akacjowy zawiera sporą ilość cukrów prostych, to warto po niego sięgać przy zwiększonej aktywności mózgu, przy zmęczeniu fizycznym i psychicznym oraz przy osłabieniu organizmu.

Miód z akacji pomaga na bezsenności i skutecznie wzmacnia organizm w okresie rekonwalescencji. Ponadto chroni i usprawnia układ naczyniowo-sercowy, wspomaga leczenie chorób zapalnych, układu moczowego i infekcji bakteryjnych nerek. Chociaż miód ten nie wykazuje dużego działania antybiotycznego, to sprawdza się w walce z zakażeniami ropnymi skóry. Skutecznie radzi sobie ze zmianami gronkowcowymi czy paciorkowcowymi.

Krystalizacja

Jest to jeden z nielicznych gatunków miodu posiadający bardzo jasną barwę, porównywalną do jasno słomkowej. Jego płynna postać staje się tak jasna, że niemalże bezbarwna. Warto wiedzieć, że ze względu na bardzo powolny proces krystalizacji, miód z akacji zachowuje postać płynną nawet przez kilka miesięcy.

Zastosowanie miodu z akacji

Kolor miodu akacjowego jest biały lub kremowy, a smak słodki, wręcz mdły. Z całą pewnością zasmakuje osobom lubiącym słodycze ze względu na swój bardzo słodki smak. Nic dziwnego więc w tym, że dzieci za nim przepadają, co wychodzi im tylko na zdrowie. Zachęcająco działa także jego intensywny zapach, dzięki czemu nie będzie konieczne namawianie kogokolwiek do sięgnięcia po ten płynny smakołyk, wyprodukowany przez pracowite pszczoły.

Zastosowanie lecznicze miodu akacjowego jest bardzo szerokie. Miód z akacji świetnie sprawdza się jako środek łagodzący nie tylko przy schorzeniach dróg oddechowych, ale także dolegliwości ze strony żołądka i układu pokarmowego. Jako, że miód działa odżywczo i nawilżająco, to stosuje się go przy problemach skórnych.

Jest on nieoceniony w przypadku popękanej i suchej skóry oraz ust. Jeśli nasze włosy są matowe i bez energii, to zaleca się zastosowanie maseczki odżywczej na bazie miodu, którą nanosi się na kosmyki. Regularne przeprowadzanie tego typu zabiegów pielęgnacyjnych sprawi, że włosy i skóra staną się miękkie, intensywnie nawilżone, wzmocnione i odżywione.

Miód z akacji ma prawie 350 kalorii w 100 gramach i około 80 g węglowodanów. Chociaż przeważają tutaj łatwo przyswajalne przez nasz organizm cukry proste, to miód ten zwiera także wiele innych prozdrowotnych substancji. Niezwykle cenne izoflawony wywierają korzystny wpływ na mineralizację kości, wspomagają układ krążenia i nasze samopoczucie. Są one stosowane nawet do łagodzenia dokuczliwych objawów menopauzy, czyli w terapii hormonalnej. Umiejętnie wykorzystywany, nie wykazuje żadnych negatywnych skutków ubocznych.

Na co pomaga miód?

Wielu z nas najchętniej leczyłoby się naturalnymi metodami używając pochodzących z natury specyfików. Stosowane prawidłowo nie powodują one bowiem skutków ubocznych, jak dzieje się to często w przypadku leków konwencjonalnych. Czasami jednak nie da się uniknąć specjalistycznej, tradycyjnej farmakoterapii, jednak w wielu przypadkach można byłoby ją ominąć. Miód to jedno z „lekarstw” pochodzących prosto od Matki Natury. W zależności od „surowca”, z jakiego jest pozyskiwany wykazuje określone właściwości lecznicze.

• refluks

Miód z akacji ze względu na swoje szerokie działanie prozdrowotne może być śmiało stosowany przy zaburzeniach trawienia, skurczach, zapaleniu żołądka i jelit oraz przy nadmiernym wydzielaniu soków żołądkowych odpowiedzialnych za powstawanie refluksu. Jest nieoceniony przy chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Miody pszczele akacjowe są szczególnie zalecane osobom cierpiącym na nadkwasotę i zaburzenia ze strony układu pokarmowego.

• odchudzanie

Miód akacjowy dobry jest na liczne dolegliwości i nie ma żadnych przeciwwskazań, aby włączyć go do diety osób odchudzających się. Jednakże ze względu na wysoką zawartość cukru, należy stosować go z umiarem i uwzględniać jego stosunkowo wysoką kaloryczność. Warto też wiedzieć, że wysoki indeks glikemiczny miodu przyśpiesza ponowne pojawienie się głodu po posiłku, jeśli zbyt dużo go spożyjemy.

Jeśli więc jesteśmy na diecie redukcyjnej to zamiast rafinowanego białego cukru, warto sięgnąć po jego zdrowszą alternatywę, czyli miód. Co więcej, według badań, osoby jedzące miód mają niższy poziom greliny od tych, które stosowały cukier. Grelina jest hormonem głodu i reguluje łaknienie.

• dla cukrzyków

Miód ma wysoki indeksy glikemiczny, a więc osoby borykające się z cukrzycą, czy też znajdujące się w grupie ryzyka powinny zachować ostrożność w spożywaniu tego słodkiego smakołyku. Cukrzycy powinni przed spożyciem miodu upewnić się, że jest on prawdziwy, naturalny i czysty. Nie powinny się w nim znaleźć niepotrzebne dodatki typu glukoza, skrobia, cukier trzcinowy czy też słód. Należy wcześniej skonsultować się z lekarzem, który podejmie się z pacjentem próby spożycia miodu przy cukrzycy w bardziej zaawansowanym stadium.

Jak stosować miód akacjowy?

Po miód akacjowy warto sięgać codziennie i stosować go zarówno w postaci rozpuszczonej w wodzie, jak i bez rozcieńczania. Bardzo ważne jest jednak, aby nie zalewać go wrzątkiem, ani zbyt gorącą wodą, gdyż straci wówczas swoje cenne właściwości prozdrowotne. Najlepiej jest trochę ochłodzić wodę po jej zagotowaniu. W celu wydobycia z miodu większości cennych substancji, zaleca się wieczorem zalanie szklanką chłodnej wody łyżeczki miodu i wypicie powstałej mikstury następnego dnia na czczo. Nasz organizm z pewnością się nam za to odwdzięczy.

Niezależnie od tego, na jaki miód się zdecydujemy, należy pamiętać o tym, aby go prawidłowo przechowywać, co pozwoli przed długi czas zachować jego aktywność biologiczną. Powinien on być szczelnie zamknięty i przechowywany w suchym oraz chłodnym pomieszczeniu. Dzięki temu będziemy mogli cieszyć się jego wyjątkowym zapachem i smakiem oraz piękną barwą.

Post Miód akacjowy – właściwości, krystalizacja i zastosowanie pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.

Miód gryczany – właściwości

Leczenie miodem gryczanym praktykowane jest już od czasów starożytnych, o czym świadczą znaleziska archeologiczne, a mianowicie naczynia umieszczone w grobowcach faraonów. Obecnie ponownie powracamy do sięgania po ten naturalny produkt spożywczy, czerpiąc korzyści z prozdrowotnych wartości odżywczych miodu gryczanego.

Właściwości zdrowotne miodu gryczanego są niezwykle bogate. Posiada on bogaty skład i obfituje w białko, żelazo, witaminę C, czyli składniki zapobiegające powstawaniu niedokrwistości. Warto wiedzieć, ze żelazo zawarte w miodzie gryczanym jest w pełni wchłaniane przez nasz organizm. Dzięki kuracji można skutecznie i naturalnie zwiększyć produkcję hemoglobiny oraz wzmocnić organizm po ciężkiej i długotrwałej chorobie.

Miód naturalny z gryki poprawia także wzrok i słuch oraz usprawnia pamięć i koncentrację. Ponadto pomaga odtruć organizm z nagromadzonych złogów, jak również wykazuje działanie bakteriostatyczne i przeciwnowotworowe. Ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne stosowany jest także w leczeniu chorób układu oddechowego. Miód gryczany wspomaga wydalanie flegmy, dlatego też może być stosowany jako środek łagodzący i wykrztuśny przy kaszlu. Jako, że jest on łatwo przyswajalny, znalazł zastosowanie w przypadku wrzodów żołądka i nadkwasoty, a ponadto usprawnia perystaltykę jelit.

W stu gramach miodu z gryki znajduje się 340 kalorii, z czego większość to cukry proste, które szybko przenikają do krwiobiegu, odżywiając organizm i dodając mu energii. Jest to więc cenne źródło węglowodanów, które nasz organizm spala bez większego problemu, zasilając mózg w niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania paliwo. Im ciemniejszy jest miód, tym zawiera on więcej cennych składników.

Ciemnobrązowy miód jest skarbnicą fosforu, siarki, cynku, wanadu, miedzi, krzemu, magnezu i żelaza, a swoją barwę zawdzięcza głównie obecności rutyny. Najwięcej tej substancji znajdziemy w kwiatach gryki, a działa ona korzystnie na elastyczność i przepuszczalność naczyń krwionośnych. Okazuje się, ze z pomocą miodu gryczanego można zmniejszać szkodliwe działanie kawy, herbaty, alkoholu i nikotyny. Co więcej, pomaga on usunąć z organizmu ołów i pierwiastki promieniotwórcze znajdujące się w surowicy krwi, tkankach miękkich i kościach.

Zalety miodu z gryki

• można go stosować zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie
• bogaty jest w cukry proste, które są świetnie przyswajalne przez nasz organizmu, szybko przedostając się do krwiobiegu
• dostarcza organizmowi składników odżywczych
• odżywia serce i mózg
• odtruwa organizm
• przyśpiesza trawienie
• wzmacnia działanie leków i zmniejsza ich szkodliwe działanie uboczne
• jest zdrowszą alternatywą dla cukru
• działa przeciwbakteryjnie
• działa odmładzająco i antynowotworowo
• zwiększa odporność organizmu
• zawiera enzymy usprawniające procesy trawienne
• łagodzi kaszel i wspomaga wykrztuszanie
• regeneruje organizm
• reguluje pracę wątroby i nerek
• przeciwdziała apatii, osłabieniu i wyczerpaniu psychicznemu
• najwyższa przydatność w leczeniu anemii u dzieci i dorosłych
• może być stosowany zarówno przez dzieci i dorosłych, jak i osoby starsze

Zastosowanie miodu gryczanego

Miód gryczany nektarowy stosowany jest nie tylko wewnętrznie (złamania, nerwice, osłabienie, anemia, niska odporność), ale wykorzystywany jest także w kosmetyce do użytku zewnętrznego ze względu na zawartość rutyny wspomagającej wchłanianie witaminy C. Znajdziemy więc go w kremach przeciwzmarszczkowych, gdzie pełni rolę przeciwutleniacza zapobiegającego starzeniu się komórek skóry.

Na rynku nie brakuje także najróżniejszych maseczek i peelingów oraz mydeł z miodem gryczanym ze względu na jego właściwości antybakteryjne. Dodatkowo surowiec ten odżywia skórę, regeneruje ją i dodaje jej energii, a także łagodzi zmiany trądzikowe. Miód gryczany świetnie sprawdzi się również jako maseczka na włosy w celu wzmocnienia struktury zniszczonych włosów i poprawienia ich kondycji, dzięki czemu stają się one błyszczące i miękkie. Korzyści z maseczki odniesie również skóra głowy.

Jako, że gryczany miód ma specyficzny smak i wygląd, nie sposób go pomylić z żadnym innym. Ma ciemną konsystencje o herbaciano-brunatnym zabarwieniu. Po procesie krystalizacji przyjmuje kolor brązowy, a wraz z upływem czasu nawet czernieje. Smak miodu gryczanego jest ostrawy, słodkawy i lekko drapiący, w dotyku dość lepki, a podczas wąchania czuć intensywny zapach kwiatów gryki.

W celu skorzystania z leczniczych właściwości miodu gryczanego zaleca się rozpuszczenie go wieczorem w szklance letniej wody i wypicie rano na 30 minut przed śniadaniem. Taka kuracja wspomaga proces leczenia serca i naczyń krwionośnych.

W przypadku niestrawności, bólu brzucha, wzdęć, biegunki i problemów z perystaltyką, wystarczy regularnie spożywać szklankę wody z rozpuszczoną łyżeczką miodu. Taka kuracja wpływa pozytywnie na ogólną poprawę stanu zdrowia, wyglądu skóry i samopoczucia. Jeśli chodzi o trudniejsze przypadki, to można wzmocnić działanie tego prozdrowotnego eliksiru przez zwiększenie ilości wypijanych szklanek napoju (2-4 szklanek).

Bardzo ważne jest, aby nie zalewać miodu wodą przekraczającą 40 st. C, w przeciwnym razie dojdzie to sporych strat wartości odżywczych.

Post Miód gryczany – właściwości, zalety i zastosowanie pojawił się poraz pierwszy w Oliwka24.pl.